สรุปเนื้อหา D.C.II To You บท Setsugekka ต่อจากเอ็นทรี่ที่แล้ว D.C.II To You - Setsugekka (2) ครับ

 

 ไปที่โยชิยูกิ หลังจากที่กลับจากโรงเรียนแล้ว เขาก็ไปที่ร้านกาแฟในย่านร้านค้าเพื่อรอพบสุกินามิ และเจอกับวาตารุเข้า วาตารุจึงเข้ามานั่งร่วมโต๊ะ ทำเหมือนโยชิยูกิเป็นเพื่อนสนิทเช่นเคย เขาถามว่าทำไมโยชิยูกิถึงสนิทกับโอโตเมะ และก็ได้รู้เข้าว่่าโยชิยูกิอยู่บ้านเดียวกันกับโอโตเมะ จึงอิจฉาตาร้อนใหญ่ (ตอนม.1 โยชิยูกิยังอยู่กับโอโตเมะ,ยูเมะอยู่ ย้ายไปอยู่บ้านซากุระซังก็ตอนขึ้นม.3)

 ไม่นานสุกินามิก็มา พอวาตารุรู้ว่าโยชิยูกินัดเจอกับสุกินามิ ก็เลยขอร่วมโต๊ะต่อ เพราะคิดว่าต้องมีเรื่องสนุกๆ แน่ แล้วทั้งสามก็คุยเรื่องการทดสอบสมรรถภาพที่จะมีในวันรุ่งขึ้น เรื่องเงื่อนไขของอ.ทาคามัทสึ เงื่อนไขแรกที่ให้โยชิยูกิได้คะแนนรวมเป็นที่หนึ่งนั้นขึ้นอยู่กับตัวโยชิยูกิเอง ส่วนอีกเงื่อนไขหนึ่งคือให้ทำให้เธอตกตะลึงขนาดที่เรื่องมอบจูบเป็นเรื่องขี้ประติ๋วนั้น สุกินามิมีไอเดียอยู่แล้ว แต่ยังขาดกำลังคน พอดีกับที่สามสาว อันสุ โคโคะ อาคาเนะเข้าร้านมา อันสุเป็นคนนำขอร่วมก่อเรื่องด้วย ทำให้ได้คนเพิ่มเป็นหกคน จากนั้นสุกินามิก็อธิบายแผนการ

 ทั้งหกคนมารวมกันที่โรงเรียนคาซามิตอนดึก แผนการของสุกินามิคือการจุดดอกไม้ไฟ (แบบในงานเทศกาล) จากดาดฟ้าในวันรุ่งขึ้น จึงให้มาช่วยกันเตรียมจัดอุปกรณ์จุดดอกไม้ไฟกันก่อน และก็มีให้เอาอุปกรณ์ทดสอบสมรรถภาพแบบดัดแปลงออกมาใส่ปนกับของจริง เพื่อให้ผลการพนันออกมาแบบคาดเดาไม่ได้ (และอาจเพื่อเพิ่มคะแนนให้โยชิยูกิด้วย) ระหว่างที่พวกโยชิยูกิไปเอาอุปกรณ์ ก็เจอซากุระซัง (อ.ใหญ่) เข้า แต่ซากุระซังก็ทำเป็นไม่เห็นให้

 นอกจากนี้ สุกินามิยังเตือนให้ดึงความสนใจของสภานักเรียนไปที่อื่นด้วย สำหรับคนที่ต้องระวังเป็นพิเศษ คือรองประธาน มิยาชิโร่ ยูกิโนะ, สมาชิกสองคน : อาซากุระ โอโตเมะ, โคซากะ มายูกิ

วันทดสอบสมรรถภาพ 20 มิถุนายน

 โยชิยูกิมาที่โรงเรียนและโดนอ.ทาคามัทสึหยอกล้อนิดหน่อยว่าอยากได้จูบของเธอมากขนาดจะพยายามสอบเต็มที่เลยรึไง แน่นอนว่าโยชิยูกิปฏิเสธและบอกเธอว่าเตรียมเรื่องเซอร์ไพรส์ไว้เรียบร้อยแล้ว แต่มายูกิเดินมาพอดี เลยต้องหยุดพูดไป

 การทดสอบสมรรถภาพแบ่งออกเป็น การทดสอบสมรรถภาพทางกาย และ การทดสอบสมรรถภาพทางกีฬา สำหรับตอนเช้าเป็นทดสอบสมรรถภาพทางกาย โยชิยูกิก็รับการทดสอบตามปกติ เช่น

• กระโดดสูง : 垂直跳び : Suichoku Tobi
• ทดสอบความอ่อนตัวของร่างกาย : 伏臥上体反らし : Fuga Joutai Sorashi - นอนคว่ำแล้วยกลำตัวท่อนบนขึ้นจากพื้นให้ได้มากที่สุด
• ทดสอบกำลังแขน : 背筋測定 : Haikin Sokutei
• ทดสอบแรงบีบมือ :　握力測定 : Akuryoku Sokutei
• ทดสอบความอ่อนตัวโดยการยืนก้มแตะพื้น : 立位体前屈 : Ritsuitai Zenkutsu (เรียกย่อๆ 前屈 : Zenkutsu)
  *หากเป็นการนั่งแล้วยืดแขนไปข้างหน้าและวัด จะเรียก 長坐体前屈 : Chouzatai Zenkutsu
• กระโดดสไลด์ซ้าย-กลาง-ขวา-กลาง-ซ้าย 20วินาที : 反復横跳び : Hanpuku Yokotobi

โยชิยูกิทำคะแนนได้ค่อนข้างสูงกว่าเกณฑ์แทบทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้สูงขนาดจะชนะพวกที่อยู่ชมรมกีฬาต่างๆ ได้ แม้จะมีการโกงจากสุกินามิบ้าง แต่ก็โดนอันสุแกล้งบ้างเช่นกัน ทำให้คะแนนไม่ได้ออกมาสูงมาก

 ถึงเวลาพักเที่ยง ทั้งหกมารวมกันที่ดาดฟ้าเพื่อทานมื้อเที่ยง ทั้งอันสุ โคโคะ อาคาเนะ ต่างก็ทำเบ็นโตะมาเยอะเป็นพิเศษเพราะกะจะให้ทุกคนทานด้วยกัน ทำให้พวกผู้ชายโดยเฉพาะวาตารุได้ลาภปากไป จากนั้นก็เป็นการประชุมแผนการช่วงบ่าย โดยสุกินามิกับวาตารุจะช่วยกันจัดเตรียมอุปกรณ์ที่จะมาเพิ่มต่อ ส่วนที่เหลือให้ดึงความสนใจพวกสภานักเรียนไปที่อื่น แต่ละคนต่างมีความพร้อมเต็มที่ที่จะทำให้การจุดดอกไม้ไฟนี้สำเร็จ

 ตอนบ่ายเป็นการทดสอบสมรรถภาพทางกีฬา มีการทดสอบดังนี้

• วิ่ง50เมตร : 50メートル走 : Gojuu Me-toru Sou
• กระโดดไกล : 走り幅跳び : Hashiri Habatobi
• ปาแฮนด์บอล : ハンドボール投げ : Handobo-ru Nage
• ดึงข้อ : 懸垂 : Kensui
• วิ่ง1,500เมตร : 1500メートル走 : Sen Gohyaku Me-toru Sou

 ก่อนเริ่มทดสอบ วาตารุบอกโยชิยูกิว่าจะไม่แพ้ และจะแข่งกันเพื่อแย่งริมฝีปากของอ.ทาคามัทสึ ทำให้โยชิยูกิคิดว่าอยู่กับหมอนี่คงไม่เบื่อแน่ขึ้นมา แล้วโอโตเมะกับมายูกิก็ผ่านมาเจอ วาตารุเลยขอให้โยชิยูกิช่วยแนะนำตัวเองให้หน่อย จากนั้นโอโตเมะกับมายูกิก็ไปทดสอบสมรรถภาพที่โรงยิมต่อ ส่วนการทดสอบของโยชิยูกิก็ออกมาไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีมากถึงกับจะหวังที่หนึ่งได้

 

  สุกินามิให้โยชิยูกิปล่อยข้อมูลลวงเพื่อให้สภานักเรียนไม่ไปที่ดาดฟ้า จึงปรึกษากับอันสุ ได้ความว่าโคโคะจะเป็นคนดึงความสนใจโอโตเมะ โดยหลอกว่าปวดท้องและให้พาไปห้องพยาบาล อาศัยว่ารู้จักกันมานาน โอโตเมะคงไม่ปฏิเสธ อันสุกับอาคาเนะจะปล่อยข้อมูลลวงให้มายูกิ ส่วนโยชิยูกิให้รับผิดชอบตัวสภานักเรียนซึ่งมีคนที่ต้องระวังเพียงแค่รองประธาน,ประธานเท่านั้นเอง

 โยชิยูกิไปที่เตนท์สภานักเรียน คุยกับเลขาสภา อิโซวาชิ (磯鷲) ได้ความว่าประธานดูแลความเรียบร้อยอยู่ที่โรงยิม จึงพบกับรองประธาน มิยาชิโระ แทน โยชิยูกิบอกว่าเห็นนักเรียนน่าสงสัยอยู่ที่สวนกลางโรงเรียน รองประธานเลยให้อิโซวาชิไปดู

 โยชิยูกินำทางอิโซวาชิมายังสวน แล้วบอกว่านักเรียนพวกนั้นดูเหมือนจะไปทางสระว่ายน้ำ ปรากฏว่าอิโซวาชิกลับไม่ใส่ใจรายละเอียดเท่าไร เธอจดบันทึกคำบอกเล่าอย่างเบื่อๆ แล้วก็ให้โยชิยูกิกลับไป แต่พอดีรองประธานเดินมา เธอบอกว่าจะไปตรวจดูดาดฟ้าอาคารเรียนซักหน่อย โยชิยูกิจึงเหงื่อตก แต่ตอนนั้นเอง อิโซวาชิก็พูดอย่างมั่นใจว่าคนร้ายอยู่ที่สระว่ายน้ำ และยังอ้างเหตุผลว่ารุ่นพี่มาชิโระจะเหนื่อยเปล่าๆ ที่ต้องเดินขึ้นดาดฟ้าอาคารเรียนทั้งสาม ทำให้รองประธานล้มเลิกการตรวจดาดฟ้าไป

 แต่อิโซวาชิก็ไม่ได้คิดจะไปตรวจสระว่ายน้ำเลย เพราะเหตุผลว่าน่าเบื่อ เธอต้องการให้เกิดเหตุการณ์สนุกๆ ขึ้นมา เพราะเหตุการณ์พวกนี้คือเรื่องประจำของโรงเรียนคาซามิ เธอชอบที่จะจัดการคนที่ก่อเรื่องทีหลังมากกว่า จึงทำให้โยชิยูกิรอดไป

 หลังจากนั้น ฟ้าก็เริ่มมืด ฝนเริ่มตั้งเค้า โยชิยูกิทดสอบวิ่ง1,500เมตร แต่ยังไม่ทันเสร็จดี ฝนก็ตกหนักลงมาเสียก่อน ทำให้การทดสอบสมรรถภาพต้องหยุดลงกลางคันและเลื่อนเป็นวันหลัง และทุกคนก็กลับเข้าอาคารเรียน ทั้งการพนันและรางวัลพิเศษ จูบจากอ.ทาคามัทสึ ก็เป็นอันยกเลิกทั้งหมด เพราะทุกคนจะพอเดาได้ว่าคะแนนใครสูง คะแนนใครต่ำ หรือแม้จะเริ่มทดสอบใหม่ ก็จะรู้กันแล้วว่าความสามารถใครอยู่ในระดับไหน และอุปกรณ์ต่างๆ ก็จะถูกเช็ค ทำให้ต้องเอาอุปกรณ์ดัดแปลงเข้าไปปนใหม่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือมันขัดกับหลักการของสุกินามินั่นเอง เมื่อการพนันยกเลิก เนื้อหาในปล.ว่าด้วยจูบของอ.ทาคามัทสึก็ต้องยกเลิกเช่นกัน ทำให้ทั้งหกคนต่างก็ผิดหวังกันหมด แต่ทุกคนยังมีสิ่งนั้นอยู่... ดอกไม้ไฟนั่นเอง!

สุกินามิ : "ยังไงก็ตาม ตอนนี้ได้เวลาที่เราจะจุดมันแล้ว"

โคโคะ : "เอ๋? จุดกลางฝนอย่างนี้เหรอ?"

สุกินามิ : "ฉันคิดเตรียมเผื่อเหตุการณ์แบบนี้ไว้ จึงติดตั้งระบบกันน้ำไว้แล้ว อย่างน้อยมันก็ทำงานได้แน่นอน"

สุกินามิ : "ไคลแม็กซ์ใกล้มาเยือนแล้ว..."

โยชิยูกิ : "ดีล่ะ ถ้างั้นก็ไปดูดอกไม้ไฟกันที่สนามมันเลย!"

โคโคะ : "ข้างนอกฝนตกอยู่นะ? จะดีเหรอ?"

โยชิยูกิ : "ใครสนล่ะ ไปกันเหอะ"

อาคาเนะ : "ว้าว น่าสนุกจัง ฉันก็ไปด้วย~"

วาตารุ : "ยังไงก็เปียกอยู่แล้ว มาถึงขั้นนี้ทั้งที เปียกให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเล้ย ไปกันเหอะ ทสึกิชิม่า!"

โคโคะ : "เอ๋? ยุ ยูกิมูระซัง... เอาไงดี?"

อันสุ : "ตอนนี้ตามน้ำไปท่าจะดีกว่านะ"

สุกินามิ : "หึ ตามใจเถอะ"

โยชิยูกิ : "งั้นก็ นับหนึ่งสองแล้วไปกันเลยนะทุกคน! หนึ่ง สอง!!"

 แล้วทั้งหกคนก็วิ่งออกไปยังสนามโรงเรียน ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก เพื่อดูดอกไม้ไฟที่จะถูกจุดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ทุกคนร่วมกันนับถอยหลัง

10!

9!

8...

7!

6!

5!

4!

3!

2!

1!

0!!!!

...

.....

.....ปุ๋ง.....

 

 วินาทีต่อมา ก็เกิดประกายแสงขึ้นจากบนดาดฟ้า พร้อมกับเสียงอะไรบางอย่างทื่อๆ ระเบิดออก และก็ไม่เกิดอะไรขึ้นนอกจากควันที่ถูกฝนชะหายไป

 ดอกไม้ไฟไม่ถูกยิงขึ้นไป ดูเหมือนว่าระบบกันน้ำจะต้านฝนหนักไม่ไหว ทำให้การจุดดอกไม้ไฟล้มเหลว... แต่ละคนต่างทรุดนั่งลงบนสนามโรงเรียน

  จากนั้นก็มีเสียงตะโกนอย่างเจ็บใจแต่ก็เต็มไปด้วยความเริงร่าของทุกคนดังขึ้น ทั้งหกต่างหัวเราะให้กันและกัน ท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ อันสุก็พูดขึ้น

"ฉันตัดสินใจแล้ว โคโคะ"

"เอ๋?"

"ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะเรียกเธอด้วยชื่อนะ เพราะฉะนั้น เธอก็เรียกพวกฉันด้วยชื่อเหมือนกันด้วยล่ะ"

  -------------

"ฝากตัวด้วยนะ โคโคะ"

 อันสุเรียกโคโคะด้วยชื่อ และให้โคโคะเรียกอันสุด้วยชื่อด้วย ทั้งสองจับมือกัน แล้วโคโคะก็เรียกอาคาเนะด้วยชื่อเช่นกัน และทั้งสามสาวก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ทำให้สามหนุ่ม โยชิยูกิ วาตารุ สุกินามิก็หัวเราะขึ้นบ้าง และเมื่อทั้งหกคนมองหน้ากันและกัน ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทุกคน

 แม้ว่าดอกไม้ไฟจะจุดไม่สำเร็จ การทดสอบสมรรถภาพจะจบลง สัญญาที่ให้ไว้กับอ.ทาคามัทสึจะไม่เป็นชิ้นเป็นอันก็ตาม แต่โยชิยูกิรู้สึกได้ว่า ชีวิตนักเรียนของเขาหลังจากนี้จะสนุกสนานขึ้นอีกเยอะ

Epilogue

 หลังจากเหตุการณ์นั้น ทั้งหกคนก็สนิทกันขึ้นมา โดยเฉพาะตอน ม.3 ที่อยู่ห้องเดียวกันครบทุกคน แต่ตอน ม.2 ที่อยู่คนละห้องในฐานะคู่แข่งกันก็สนุกเช่นกัน ชีวิตนักเรียนม.ต้นอันแสนสนุกสนานนั้น จะจบลงในอีกหนึ่งเดือนนี้แล้ว แต่แม้ว่าโคโคะจะต้องย้ายโรงเรียนไป สายสัมพันธ์ของSetsugekka ก็จะไม่มีวันหายไปอย่างแน่นอน และทุกคนก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป

----- Setsugekka Fin. -----

 

Comment

 บทนี้เป็นบทที่ทำให้รู้ถึงการเริ่มต้นของการมาสนิทกันของทั้งหกคน ซึ่งจุดที่น่าสนใจเราคิดว่ามีอยู่สองจุด คือการที่โคโคะเชื่ออันสุ,อาคาเนะอย่างหมดใจ และกล้าที่จะพูดเช่นนั้นกับทั้งสองคน จนทำให้อันสุเปิดใจรับโคโคะเป็นเพื่อนในที่สุด และการหักมุมเรื่องดอกไม้ไฟ ที่ทำให้คิดได้ว่า ผลลัพธ์นั้นไม่สำคัญ ขอเพียงได้ทำกิจกรรมอะไรสักอย่างร่วมกัน คนเราก็จะสนิทกัน และเพิ่มพูนความสนิทกันขึ้นมาได้

 แต่บทนี้เล่นแล้วรู้สึกว่า โยชิยูกิมันเป็นคนดีจริงๆ ไอ้ตอนที่ไม่แอบดูโคโคะเปลี่ยนชุดเนี่ย สารภาพเหตุการณ์ตามตรง แถมยังขอโทษขอโพยซะดิบดี สุภาพบุรุษเกินไปมั้ย?

 ส่วนสุกินามิ ไอ้เราก็นึกว่ามันจะเตรียมทุกอย่างซะเลิศเลอ เพอร์เฟ็กต์ ที่ไหนได้ ทำแป้กซะงั้น ในเนื้อเรื่องหลัก มันแทบจะเป็นตัวป่วนที่ไร้เทียมทานเลยแท้ๆ แต่อย่างว่า เป็นเหตุการณ์แรกสุดที่ก่อ ก็ต้องมีผิดพลาดแหละนะ

 อันสุกับอาคาเนะไม่เปลี่ยนเท่าไร ปากร้าย/ร่าเริงยังไงก็ยังงั้น แต่อยากบอกว่า อันสุปล่อยผมก็โมเอะ!!

 วาตารุ บ้าตลอดกาล  โคโคะก็เชื่อใจคนอื่นง่าย ขี้อายแต่ถึงเวลาจริงๆ ก็กล้า ไม่ต่างจากเดิมเท่าไรมั้ง?

 โดยรวมแล้ว D.C.II To You บทนี้ เป็นบทที่สนุกสดใสแบบวัยรุ่น และมีข้อคิดดีๆ เรื่องของการสร้างเพื่อนอยู่ ถ้าเรื่องยาวกว่านี้คงจะดี แต่ดูเหมือนว่าD.C.II To Youนี้ ทุกบทจะยาวประมาณนี้ ก็คงเป็นความตั้งใจของCircusล่ะมั้ง

 จะว่าไป เราจำเรื่องตอนม.ต้นไม่ค่อยได้แล้วแฮะ เหมือนตอนนั้นจะเป็นเด็กติดเกม มีเพื่อนสนิทที่คบกันยาวๆ ก็ตอนม.2 เป็นต้นมาล่ะมั้ง (@chapton ก็เป็นหนึ่งในนั้น -- ใช่เปล่า - -") ส่วนม.ปลาย... จำได้แม่นว่าที่เราสนิทกับสามสาวที่ทำให้ชีวิตเราวุ่นวายก็เพราะงาน60ปีในหลวงที่อิมแพ็คฯ นั่นแหละ โดนจับดึงลากฝ่าเหล่านักเรียนจากทั่วประเทศไม่รู้กี่ห้องๆ จากนั้นก็เริ่มสนิทกันซะเฉย...

 ส่วนเข้ามหาลัย APU ตอนนี้ เรียนมาได้สามเดือนแล้ว มีเพื่อนพอควร แต่ยังไม่มีเพื่อนที่เรียกว่าเพื่อนสนิทได้เลย ต่างชาติต่างภาษากัน จะสนิทกันจนเรียกว่าเพื่อนสนิทได้คงลำบากไม่ใช่น้อย... ก็ต้องพยายามต่อไป

 

 

อ้างอิงเรื่องการทดสอบสมรรถภาพบางส่วนจาก : http://www.ken-supo.jp/sports/Basic_Measurement.html , http://www.kanan.ed.jp/ele/shiraki/index.cfm/20,6008,25,html

สรุปเนื้อหา D.C.II To You บท Setsugekka ต่อจากเอ็นทรี่ที่แล้ว D.C.II To You - Setsugekka (1) ครับ

 

 หลังจากที่โยชิยูกิสัญญากับอ.ทาคามัทสึ เรื่องก็ตัดไปที่สามสาว วันรุ่งขึ้น อาคาเนะกับอันสุเอาข่าวเรื่องที่โยชิยูกิจะตั้งใจเต็มที่ในการทดสอบสมรรถภาพ และเรื่องที่คนที่ได้คะแนนรวมสูงสุดจะได้จูบกับอ.ทาคามัทสึมาบอกโคโคะ และ(แกล้ง)เตือนให้โคโคะรู้ตัวว่าอยู่ในภาวะวิกฤติ กำลังจะโดนแย่งโยชิยูกิไป และกล่อมให้โคโคะยอมทำตามแผนการจับคู่แผนต่อไป ซึ่งทั้งสองก็เพียงอยากเห็นอะไรสนุกๆ เท่านั้นเอง ไม่ได้คิดจริงจัง

 เช้าวันนั้นมีการตรวจร่างกาย ต้องถอดชุด มีCGเซอร์วิสให้พองาม อันสุได้บอกแผนต่อไปให้โคโคะ ซึ่งเป็นแผนที่ต้องใจกล้ามาก คือ จู่โจมด้วยชุดชั้นใน อันสุอธิบายแผนว่าดังนี้

• อันสุจะเรียกโยชิยูกิมาที่ห้องเรียนว่างๆ ซึ่งใช้เป็นห้องเปลี่ยนเสื้อของผู้หญิง โดยอ้างเหตุผลว่ามีเรื่องสำคัญจะปรึกษา
• เมื่อโยชิยูกิเข้ามาแล้ว ให้โคโคะกับอาคาเนะตามเข้ามาทีหลัง
• อันสุจะจับโยชิยูกิหลบเข้าตู้เก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด
• ให้โคโคะเปลี่ยนชุดพละกลับเป็นชุดนักเรียน ขณะที่โคโคะยังมีแต่ชุดชั้นใน ประตูตู้ก็จะเปิดออก(ด้วยฝีมืออันสุ)
• ให้โคโคะหว่านเสน่ห์ อย่างเช่น "ถ้าเป็นโยชิยูกิ ให้เห็นก็ไม่เป็นไรหรอกนะ" ฯลฯ

 แน่นอนว่าโคโคะอายจัด แต่ก็ยอมทำแต่โดยดี

 ถึงเวลาเริ่มดำเนินการตามแผน โยชิยูกิมาหาอันสุที่ห้องเรียนซึ่งใช้เป็นห้องเปลี่ยนชุดตามที่ถูกเรียก ทันทีที่อันสุจะเริ่มปรึกษา ก็มีเสียงฝีเท้าที่กำลังมุ่งมายังห้องนี้ดังขึ้น อันสุก็ทำเป็นกังวล และมองหาที่หลบ เจอตู้เก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดเข้า จึงจับโยชิยูกิยัดเข้าไปแล้วปิดฝาตู้

 เมื่อโคโคะกับอาคาเนะเข้าไปในห้อง ก็ทำเป็นประหลาดใจที่เจออันสุได้อย่างสมจริง ขณะที่กำลังจะทำตามแผน คือการถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนชุดนั่นเอง โยชิยูกิก็ออกมาจากตู้ ห้ามไม่ให้ทั้งสองคนถอดชุดตอนนี้ แล้วก็ขอโทษทั้งสองคน บอกว่าไม่ได้คิดจะแอบดู แต่เพราะอันสุบอกว่ามีเรื่องจะปรึกษา แล้วพอได้ยินเสียงคนเดินมาก็โดนอันสุบอกให้เข้าไปหลบในตู้ แถมพูดต่ออีกว่าอันสุก็ไม่ผิด เธอแค่พยายามหาที่หลบให้โยชิยูกิเท่านั้นเอง เพียงแต่ถ้าทำอย่างนั้นจะกลายเป็นว่าเขาแอบดูโคโคะกับอาคาเนะเปลี่ยนชุด จึงออกมา และเมื่อพูดทิ้งท้ายว่าจะรับฟังเรื่องปรึกษาของอันสุทีหลังแล้ว โยชิยูกิก็ออกจากห้องไป

 การกระทำอันเป็นสุภาพบุรุษสุดๆ ของโยชิยูกิอยู่เหนือความคาดหมายของอันสุกับอาคาเนะ ทำให้อาคาเนะถึงกับชมว่าโยชิยูกิเป็นคนดีเลยทีเดียว และแผนนี้ก็เป็นอันล้มเหลวไป

 เมื่อแผนอ้อมค้อมต่างๆ ล้มเหลว อันสุจึงให้โคโคะสารภาพรักโยชิยูกิตรงๆ สถานที่คือบนดาดฟ้าอาคารเรียน

 โคโคะรอโยชิยูกิอยู่บนดาดฟ้า โดยมีอันสุและอาคาเนะแอบดูอยู่ เมื่อโยชิยูกิขึ้นมาเพราะอันสุบอกว่าจะคุยเรื่องที่อยากปรึกษาด้วยต่อ โคโคะก็ทำท่าจะสารภาพรัก... แต่กลายเป็นว่าเธอแค่บอกว่าอันสุมีธุระต้องรีับกลับ ไว้ค่อยปรึกษาวันหลังแทน... เป็นอันว่าสารภาพรักไม่สำเร็จ ซึ่งอันสุก็คิดไว้อยู่แล้ว แถมโคโคะยังพลาดโอกาสเดินกลับบ้านกับโยชิยูกิทั้งที่ถูกชวนอีกต่างหาก เพราะเธอรู้ว่าอันสุกับอาคาเนะรออยู่ กลับก่อนคงจะไม่ดี

 เมื่อโยชิยูกิกลับไป โคโคะก็ตามอันสุกับอาคาเนะมายังห้องเรียน โคโคะขอโทษทั้งสองคนที่อุตส่าห์พยายามหาวิธีช่วยให้ตนบอกรักโยชิยูกิ แต่ตนกลับทำไม่สำเร็จสักอย่าง อันสุกับอาคาเนะไม่ได้ใส่ใจว่าจะสำเร็จหรือไม่ เพราะว่าขอแค่น่าสนุกก็พอแล้ว แต่โคโคะก็ยังขอโทษต่อ อันสุจึงถามว่า

"ทสึกิชิม่าซัง ทำไมถึงทำตามที่พวกฉันพูดทุกอย่างเหรอ?"

 โคโคะตอบไปว่าเพราะทั้งสองคนอุตส่าห์ช่วยเชียร์ จึงอยากบอกรักให้สำเร็จเป็นการตอบรับการเชียร์นั้น อันสุถามต่อว่าไม่คิดว่าที่พวกตนทำอยู่เป็นการแกล้งเล่นเฉยๆ บ้างเหรอ โคโคะก็ตอบกลับว่าคิดอยู่บ้าง แต่ก็ดีใจที่ทั้งสองคนช่วยคิดวิธีต่างๆ ให้กับตน ทั้งยังคิดว่าอันสุและอาคาเนะเป็นคนดี

 อันสุจึงเตือนโคโคะว่าโคโคะเชื่อใจคนอื่นมากเกินไป ทำอย่างนั้นแล้วสักวันจะเสียใจ ทั้งยังเตือนไม่ให้เชื่อใจพวกตนมาก เพราะพวกตนเพียงแค่เห็นโคโคะเป็นเรื่องสนุกเท่านั้น โคโคะไม่เชื่อ เพราะเห็นว่าทั้งสองคนเป็นห่วงตน ทำให้อันสุบอกว่านั่นล่ะที่โคโคะคิดตื้นๆ เกินไป และชวนอาคาเนะกลับทันที

 โคโคะเรียกให้อันสุหยุด แล้วถาม

"หมายความว่า ยูกิมูระซังไม่เชื่อใจคนอื่นงั้นเหรอ?"

"โดยพื้นฐานแล้วน่ะนะ เชื่อใจใครไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก"

"ยูกิมูระซังก็มีคนที่คิดถึงยูกิมูระซัง เป็นห่วงเป็นใย ทำอะไรหลายๆ อย่างให้ไม่ใช่เหรอ?"

"ก็อาจใช่ แต่ที่ฉันสงสัยคนอื่น ฉันก็ไม่ได้แสดงให้เห็นหรอกนะ สงสัยไว้ก่อนไม่เสียหายนี่?"

"แบบนั้นไม่เหงาแย่เหรอ?"

"ไม่เหงาหรอก แบบนี้ดีกว่าเที่ยวไปเชื่อใจคนอื่นแล้วโดนหักหลังเยอะนี่?"

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?"

"ก็แค่จากประสบการณ์น่ะ ทำแบบนั้นจะดีกว่า"

 แล้วอันสุก็เตือนโคโคะว่า เพราะแบบนั้นแหละ จึงเตือนเธอว่าอย่าเชื่อใจใครไปทั่ว โคโคะจึงได้โอกาสสวนอันสุกลับว่า เพราะเป็นห่วงใช่ไหมล่ะ ถึงได้เตือนเธอแบบนั้น เพราะฉะนั้น เธอจึงเชื่อใจยูกิมูระซังได้

 อันสุก็ยังคงบอกว่าที่โคโคะคิดมันไม่สมเหตุสมผล และยังคงไม่ให้เชื่อใจพวกตนต่อไป แต่โคโคะเชื่อ และรู้ว่าทั้งสองคนคิดแผนการต่างๆ เพื่อเธอ เพราะทั้งสองคนเป็นเพื่อนของเธอ แต่อันสุก็ปฏิเสธ เธอว่าเพื่อนเป็นเพียงอีกคำหนึ่งของคำว่า คนอื่น เท่านั้น คนเราไม่ว่าเมื่อใดก็โดดเดี่ยว เชื่อใจคนอื่นไปก็ไร้ค่า

"ไม่ไร้ค่าซัีกหน่อย เพื่อนน่ะไม่ใช่คนอื่นไกลหรอกนะ การเชื่อใจคนอื่นน่ะก็ไม่ไร้ค่าด้วย"

"เธอแค่พยายามคิดแบบนั้นเท่านั้นแหละ เธอก็น่าจะรู้นี่ ว่าการเชื่อใจคนอื่นน่ะมันไร้ความหมาย"

"ที่จริงก็โมโหอยู่ไม่ใช่รึไง? ที่โดนสั่งให้ทำโน่นทำนี่ทั้งที่ไม่อยากทำน่ะ"

"ไม่เลยซักนิด! ยูกิมูระซังนั่นแหละ อย่ามาตัดสินความรู้สึกของฉันเอาเองได้มั้ย!!"

 โคโคะตะโกนตอบ และบอกว่าเพราะเธออยากเป็นเพื่อนกับทั้งสองคน แล้วก็ดีใจจริงๆ ที่ทั้งสองคนให้คำแนะนำต่างๆ ทำให้อันสุยอมรับในตัวโคโคะ และบอกโคโคะว่าให้ตั้งความหวังไว้ได้เลย เพราะหลังจากนี้เธอจะทำให้โคโคะสนุกยิ่งกว่านี้ให้ดู

 

 ต่อด้วยการสนิทกันของทั้งสามหนุ่ม+สามสาว และเหตุการณ์ในวันทดสอบสมรรถภาพในเอ็นทรี่ D.C.II To You - Setsugekka (3) ครับ