D.C.II S.S. ~Da Capo II Second Season~ 08 : さくらんぼとお兄ちゃん (Sakuranbo to Oniichan) ซากุรัมโบและพี่ชาย

ตอนนี้ทำแบบธรรมดามาช้าไปหน่อย เหตุผลส่วนหนึ่งก็เพราะเปิดเทอมแล้ว ส่วนอีกเหตุผลคือ พอดีเพิ่งซื้อLCD TVมาใหม่ เลยเห่อใช้ดูอนิเมะ+เล่นเกมมากไปหน่อย...
ตอนนี้มีinsert song ทำให้ลังเลพอสมควรในการทำซับเพลง เพราะมีเสียงพากย์กลบเลยฟังออกไม่หมด ก็เลยลังเลว่าจะมั่วทำไปดีไหม รอซับอังกฤษมา มันก็ดันไม่ทำไว้ สรุปเลยทำมั่วๆออกมา... คงต้องแก้ทีหลังล่ะมั้ง><

今回は普通画質のを出すのがちょっと遅かった。理由といえば、一つは学期が始まったからということだけど、もう一つのは、最近新しい液晶テレビを買ってきたばかりなんだから、ちょっと使ってみすぎちゃったんだ。。。
今回には挿入歌があって、歌のサッブをしようか少し迷っていた。吹き替えのほうが大きくて、全部聞き取れなかったから。推測してしたらいいかなとも迷っていた。英語のサッブが出てきても、歌のサッブが入っていないってことで、結局、推測してサッブをすることにした。。。後で直さないとだめだなあぁ。＞＜

สรุปเนื้อเรื่อง (まとめ)

D.C.II S.S. ตอนที่8 さくらんぼとお兄ちゃん (Sakuranbo to Oniichan) ซากุรัมโบและพี่ชาย

เปิดตอนด้วยการเล่าถึงเรื่องเมื่อสิบปีก่อน ที่ซากุระซังมาตั้งชื่อให้กับโยชิยูกิที่ยืนอยู่ใต้ต้นซากุระที่ไม่มีวันร่วงโรยอย่างเหม่อลอย...

ซากุระซังมาที่ต้นซากุระที่ไม่มีวันร่วงโรย เพื่อควบคุมไม่ให้ต้นซากุระทำให้คำอธิษฐานที่ไม่ดีเป็นจริง และได้พบกับจุนอิจิเข้า ซากุระซังคิดว่าจุนอิจิจะรู้สิ่งที่เธอทำอยู่แล้ว แต่จุนอิจิกลับเอาขนมมันจูออกมาให้โดยไม่พูดอะไร...

โยชิยูกิฝันว่ายูเมะมาบอกลาก่อน โดยบอกว่าความฝันเป็นสิ่งที่สุดท้ายเราต้องตื่นขึ้น แล้วโยชิยูกิก็ตื่น กังวลเรื่องเมื่อคืนที่กลับมาฉลองวันเกิดกลับยูเมะไม่ทัน แล้วยูเมะก็เข้ามาปลุก โดยไม่มีท่าทีโกรธใดๆ โยชิยูกิ ยูเมะ โอโตเมะ ทานอาหารเช้ากันอย่างปกติ แต่โอโตเมะเงียบไปเพราะกำลังคิดเรื่องที่ได้เจอซากุระซังที่น่าจะออกไปประชุมนอกเกาะอยู่ กลับมาอยู่ที่ที่เกิดเหตุเมื่อคืน
จากนั้นโยชิยูกิก็พายูเมะไปกินเค้กข้างนอก แล้วก็ขอโทษและมอบของขวัญวันเกิดให้ ยูเมะบอกว่าไม่โกรธเรื่องเมื่อวานเพราะมันเป็นโชคชะตา... ทำให้โยชิยูกิงงๆไป

ยูเมะด้านเดเระ... ทำเราไขว้เขวอะ- - มีคนมาปลุกแบบนี้ดีใจตายเลย >_<

ซากุระซังสัมผัสถึงไอผิดปกติจากต้นซากุระ ทำให้เธอรีบไปป้องกันไม่ให้เกิดเหตุอย่างเร่งด่วน เธอพบว่ามีหินก้อนใหญ่ตกมาอยู่ที่ถนน และมีรถบัสกำลังวิ่งมาด้วยความเร็ว ซากุระซังจึงเอาตัวเข้าขวางให้รถบัสเบรก ซึ่งก็ทันเวลาพอดีอย่างฉิวเฉียด แต่หากเธอรู้สึกตัวช้ากว่านี้นิดเดียวก็คงจะไม่ทันอย่างแน่นอน และในรถบัสคันนั้นก็มีโยชิยูกิและยูเมะอยู่ด้วย...

ซากุระซังไปที่ต้นซากุระที่ไม่มีวันร่วงโรย และพบโอโตเมะยืนรออยู่ เธอเล่าความจริงให้โอโตเมะฟัง ว่าต้นซากุระนี้จะทำให้คำอธิษฐานเป็นจริง แต่มันไม่สมบูรณ์แบบ เธอจึงต้องคอยควบคุม เมื่อพลังของเธออ่อนลง ต้นซากุระจึงทำให้คำอธิษฐานทั้งดีและไม่ดีเป็นจริง ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่างๆขึ้นในเกาะ หากทำให้ต้นซากุระร่วงโรย เหตุการณ์ทั้้งหมดจะไม่เกิดขึ้น แต่คำอธิษฐานอันบริสุทธิ์ที่ผู้คนในเกาะเคยอธิษฐานก็จะหายไปด้วย รวมทั้งคำอธิษฐานของซากุระซังที่ทำให้โยชิยูกิเกิดขึ้นมาก็เช่นกัน ดังนั้น หากทำให้ต้นซากุระร่วงโรย โยชิยูกิก็จะหายไปด้วย...

ซากุระซังพบกับโอโตเมะที่รออยู่ใต้ต้นซากุระที่ไม่มีวันร่วงโรย เมื่อโอโตเมะได้ฟังความจริงก็ตกใจมาก...

ตัดไปที่บ้านโยชิยูกิ(ที่จริงเป็นบ้านของซากุระ) ทั้ง4คนกำลังทำสุกี้อยู่ พอเห็นว่าน้ำแห้ง ยูเมะเลยอาสาเติมน้ำ และก็ดันหยิบผิด เอาซอสปงสุ(ซอสเปรี้ยว) มาเทใส่แทน ยูเมะกับโยชิยูกิเลยเถียงกัน ทำให้ซากุระซังหัวเราะอย่างสนุกสนาน แต่ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดของยูเมะ แต่เพราะความสนุกของการทานข้าวเป็นครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาต่างหาก ซากุระไม่ได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาเท่าไรเพราะงานยุ่ง โยชิยูกิถามว่าหลังจากนี้ซากุระซังพอจะพักผ่อนจากงานได้ไหม ซากุระซังตอบว่าต้องออกไปข้างนอกทันทีอีกแล้ว ครั้งนี้อาจจะนานหน่อย...

ยูเมะยังคงไม่ถนัดเรื่องอาหารเหมือนเคย...

ตอนที่สองพี่น้องอาซากุระกำลังจะกลับบ้าน โอโตเมะก็นึกถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวัน ตอนนั้นเมื่อเธอได้รู้ความจริง ก็ทำใจไม่ได้ จึงร้องไห้และเข้ากอดซากุระซัง ซากุระซังจึงขอบคุณที่เธอร้องไห้ให้เพื่อโยชิยูกิ และบอกว่าตนมีวิธีพิเศษที่จะไม่ทำให้โยชิยูกิหายไป คือการเข้าไปในต้นซากุระและควบคุมกลั่นกรองคำอธิษฐานจากภายใน แทนที่จะทำจากภายนอกเหมือนเคย... แม้โอโตเมะจะขอช่วยเหลือ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะต้นซากุระที่ไม่มีวันร่วงโรยนั้น มีเพียงซากุระซังผู้ให้กำเนิดมันเท่านั้นที่ควบคุมได้

ซากุระซังกำลังจะออกจากบ้านไปในคืนนั้น แต่โยชิยูกิก็ออกมาเห็นพอดี เธอจึงเข้าโผกอดโยชิยูกิด้วยใบหน้าที่แทบจะร้องไห้ออกมาและบอกว่าขอโทษ จากนั้นก็พูดประโยคที่เธอเคยใช้เมื่อตอนกอดจุนอิจิ "ชาร์จแบต เสร็จสมบูรณ์"

ซากุระซังทิ้งจดหมายไว้ให้โยชิยูกิฉบับหนึ่ง...

จากนั้น ซากุระซังก็ไปหาจุนอิจิ ขอให้ตัดผมให้สั้น ซากุระซังถามจุนอิจิว่าจะไม่ถามเหตุผลเหรอ จุนอิจิก็ตอบว่า "ขี้เกียจน่ะ" (kattarui) ซึ่งเป็นคำพูดติดปากของเขา... ซากุระบอกจุนอิจิว่าที่จริงคำพูดนั้นเป็นคำแก้เขินของจุนอิจิ เพราะถึงจะพูดอย่างนั้น แต่เขากลับช่วยคนที่เดือดร้อนจนถึงที่สุดเสมอ แล้วก็ล้อนิดๆหน่อยๆ จุนอิจิจึงบอกว่า "ไม่ใช่เรื่องล้อกันซักหน่อย ซากุรัมโบ" ทำให้ซากุระย้อนนึกถึงเมื่อก่อนที่จุนอิจิเรียกตนว่าอย่างนั้น... (ซากุระก็เรียกจุนอิจิว่า พี่ชาย (oniichan) เหมือนเดิมเช่นกัน...)

ตอนนี้เพลงประกอบก็ขึ้น เพลง桜舞い散る心の中へ sakura maichiru kokoro no naka he (ซากุระโปรยปรายกลีบ ไปสู่ภายในหัวใจ) ออกซิงเกิ้ลวันที่9 ก.ค. ครับ ในอัลบั้ม D.C.II S.S. Vocal Album มีเพลงหัวแดงช้ำรัก ตอน7 S.S.แรกด้วย

ซากุระขอให้จุนอิจิตัดผมให้ และได้รำลึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อน...

ซากุระซังไปยังต้นซากุระที่ไม่มีวันร่วงโรย มีการบรรยายความคิดว่า ผู้ที่ทำลายความเงียบสงบของเกาะนั้นคือตัวเธอเอง... เธอจึงมาเพื่อดึงม่านปิดเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นลง เธอขอบคุณต้นซากุระที่ทำให้เธอได้อยู่ในความฝัน และก็เริ่มร่ายเวทต่อต้นซากุระ ทำให้ต้นซากุระส่องแสงจ้่าไปทั่วทั้งเกาะ... ถึงจะไม่ได้บอกไว้ในตอน แต่คาดว่าซากุระซังคงจะหายไปอย่างแน่นอน...

ตอนต่อไป ตอนที่9 : 壊れゆく春　(Kowareyuku Haru) ใบไม้ผลิที่พังทลาย

ตอนนี้เป็นตอนที่เนื้อเรื่องเข้มข้น และทำให้ผมน้ำตาแทบไหลเลยครับ โดยเฉพาะตอนที่ซากุระซังเข้าไปกอดโยชิยูกิ ผมเศร้าตามไปด้วยมากจริงๆ ส่วนเหตุผลที่ซากุระซังตัดผมสั้นนั้น ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร แต่จากสปอย รู้สึกว่าจะเป็น ซากุระซังอยากตัดขาดความรู้สึกรักที่ยังคงมีอยู่กับจุนอิจิให้หมด น่ะครับ...

ปล.ตอนนี้อันสุก็ไม่ออกมาเช่นเคย... T_T