2008/Jun/15

D.C.II S.S. ~Da Capo II Second Season~ 11 : 枯色の島 (Kareiro no Shima) เกาะที่แห้งโรย

  เข้าสู่ตอนที่11 เป็นตอนที่แปลแบบลวกๆจริงๆ ตรงไหนไม่ชัวร์ ฟังไม่ออก เดาใส่ไปเลย... เอาเถอะ เนื้อความหลักใกล้ๆเดิมก็พอใช้ได้แล้วล่ะมั้ง... ตอนนี้ก็เป็นอีกตอนที่บรรยากาศหดหู่ แต่ก็เป็นตอนที่ทุกคนมีบท O_O นานากะที่หายไปนานแสนนาน(จนถูกลืม~) ก็ได้มีบทพูดด้วย ถึงจะนิดเดียวจริงๆก็เถอะ แต่ทำไมต้องให้ยูเมะมีบทมากสุดนะ... แล้วทำไมบทอันสุถึงน้อยอยู่ล่ะ><
  D.C.II S.S.は第11話を迎えた。今回の翻訳はちょっとおおざっぱにしちゃった。あまりわからないところや聞き取れないところを推測して訳したのだ。ま、重要な内容はほぼ同じならいいと思うけど。。。 今回もまた落ち込ませる一話だった。それにしても、みんなが出演して素敵だ。出演しなくて忘れられたななかまで声と一緒に出てきて、びっくりだった。本の少しの間だけけれど。しかし、何で由夢の役が一番多かったんだろう。杏の役の方を増やせばいいのに。。。

Download : http://forum.tirkx.com/main/viewtopic.php?t=18686

   โยชิยูกิกำลังหายไปจากความทรงจำของทุกคน... ตอนแรกๆเพื่อนสนิทอย่างพวกอันสุยังจำได้อยู่ (จนไอ้โยชิยูกิมันโผกอดวาตารุเลย =[]=) แต่ตอนท้ายก็ลืมกันหมด เหลือแต่ยูเมะกับโอโตเมะเท่านั้นที่จำได้ มันเศร้าจริงๆนะเนี่ย ตอนที่โยชิยูกิรู้ว่าโดนอาคาเนะกับอันสุลืมเนี่ย เพลงประกอบมันขึ้นพอดีด้วย ToT (เพลง静かなる決意 Shizuka naru Ketsui การตัดสินใจอันเงียบสงัด) ที่สุดๆคือไปถึงโรงเรียนแล้วโดนทุกคนลืม แล้วเดินออกจากโรงเรียนไปนี่แหละ เป็นเราคงหมดอาลัยตายอยากแหง...
 義之がみんなの記憶から消えていく。。。 最初の頃は親友の杏たちがまだ覚えていた。(それで義之が渉を抱きしめた。=[]=) が、後ではもう忘れちゃった。由夢と音姉しかまだ覚えていない。本当に悲しかったな。義之が茜と杏に忘れられたって知ったときに、挿入歌も共に流れてきて、本当に泣きそうだった。(静かなる決意という歌らしい) 最も悲しいのは、学校に行って、みんなに忘れられて、学校を出て行ったときだと思う。僕なら多分もう生きていきたくなくなるだろう。。。

  ส่วนยูเมะ ก็ยังพยายามทำตัวซึนๆเหมือนเดิม แต่ออกด้านเดเระมากขึ้นแฮะ... ที่โยชิยูกิยังอยู่ได้คงเพราะยูเมะล่ะมั้ง ยังจำโยชิยูกิได้+คอยอยู่เคียงข้างเนี่ย (ตอนยูเมะพูดงี้ ถ้าไม่ติดว่าเป็นตอนแบบนี้ คงบอกว่าเป็นสารภาพรักไปละ- -')
 由夢の方は、まだいつも通りツンツンだったが、デレの面もいつもより出たんだ。義之が生きていられるのは由夢のおかげかな。いつも側にいるって言い出したとき、空気を考えなければ、告白だろう。

  ความทรงจำของอันสุก็เริ่มไม่ดีแล้ว แต่ยังไม่หนักเท่าไร คาดว่าตอนหน้าคงเกือบเป็นบทสรุปละ ผลจากการที่ต้นซากุระร่วงโรยน่าจะหนักขึ้นเรื่อยๆ... เฮ้อ จะเป็นไงน้า ไม่ได้เล่นเกมบทโอโตเมะ&ซากุระ เลยไม่รู้เลย... (หรือพูดให้ถูก เล่นแต่บทอันสุ= =)
 杏の記録力も悪くなってきた。まだ大したものではないけど。次回は結論に近いだろう。桜が枯れた影響がもっと激しくなると思う。。。どうなってしまうんだろうな?ゲームの音姫&さくら編をやっていないし、分かるわけないか。。(ていうか、杏編しかやらなかった=_=) 

  เรื่องฮาๆ (แต่จะไม่ฮาถ้าแปลผิด) คือตอนที่หัวหน้าห้องมาถามโยชิยูกิว่าเป็นใคร มาเข้าห้องคนอื่นทำไม ชื่ออะไร (名前は? namae wa?) โยชิยูกิตอบไปว่า 名前はときたか (พูดแบบไม่เว้นคำเท่าไร) ซึ่ง ถ้าไม่แบ่งคำล่ะก็ จะได้ว่า "ชื่อ โทคิทากะ" - -' ตอนแรกก็งง 名前は+กริยาときるเรอะ? ก็ไม่ใช่ คิดไปคิดมา สรุป มันคือ 名前は。。。と来たか(namae wa... to kita ka) ก็คือ "(ถาม)มาว่า... ชื่ออะไร งั้นเหรอ" ดีนะที่รู้สึกตัว ไม่งั้นคงได้มั่วแปลไปเรียบร้อยแล้ว... เรื่องประโยคนี้มันฮาจริงนะ ในnicovideo มันล้อกันเลยว่า โทคิทากะคุง 555+
 おかしかったところは、委員長が義之に誰って聞いたとき。”名前は?”って聞かれて、義之が名前はときたかって答えた。文の分割が間違ったら、名前はトキタカになる。ま、本当は”名前は。。。と来たか”って思いついたから、大丈夫だった。

 ตอนต่อไป 記憶の淵 (Kioku no Fuchi) ก้นบึ้งของความทรงจำ จะเป็นยังไงนะ...
 次回、「記憶の淵」 楽しみだなぁ。

 

ปล.วันนี้ไปสอบEJUมา การเขียน...ไม่ทัน เขียนได้ครึ่งเดียวก็หมดเวลา การอ่านยากนรก (คาดว่าเกินระดับ2) การฟังล้วนไม่ยากนัก เสียงคนพูดเป็นเด็กผู้หญิงน่ารักดีด้วย^^ น่าฟังมากเลย หุหุ (ส่วนเสียงอาจารย์ก็...นะ) การฟัง+การอ่าน (ฟังแบบมีโจทย์และภาพ) ยากพอควร คาดว่ารวมทั้งหมดคงได้ไม่ถึงครึ่ง = =' ส่วนวิชาJapan and the world อันนี้เหมือนสังคมที่เรียนมากับอ.แอ้มหลายข้อเลย แต่... จำไม่ได้ฟ่ะ...
ps。今日はEJUテストを受けた。すっげえ難しかったんだ。。。 聴解だけには少し自信がある。。。

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
บทของโอโตเมะก็คือเหมือนกับในอนิเมนั้นแหละครับ แล้วจนกระทั้งยูเมะกับกล้วยรุ่น2 ลืม โยชิยูกิไปเรียบร้อยแล้วเหลือแต่โอโตเมะที่ไม่รู้ว่าจำได้หรือเปล่าทำหน้าเศร้าๆ โยชิยูกิก็ถึงวันสุดท้ายที่ตัวเองหายไปจากโลกเลยไประลึกความหลังที่ต้นซากุระ ไปเจอโอโตเมะเข้าโอโตเมะเลยบอกไปว่าไม่จะยังไงก็จะไม่ลืมความทรงจำของโอโอะโตะคุงเด็ดขาดพูดไปร้องไห้ไปด้วยจากนั้นโยชิยูกิก็สลายไป
เรื่องราวของซากุระ หลังจากการเสียสละของโยชิยูกิทำให้ทุกลืมเรื่องของเขาทั้งหมดจำไม่ได้เลย ซากุระได้เห็นแบบนั้นแล้วรู้สึกเสียใจ และไม่อยากจะให้เป็นแบบนี้เลย หลังจากนั้นซากุระก็เกิดใหม่อยู่ที่ประเทศหนึ่งซึ่ง ตัวเธอเองได้ถือต้นซากุระโดยที่เธอเองไม่เข้าใจเหมือนกัน
บทสรุปขอเล่าของโอโตเมะดีกว่านะครับเพราะว่าสำคัญกว่า
ในความมืดมิดโยชิยูกิซึ่งไม่มีอะไรเลยไม่มีตัวตนได้แต่คิดว่ามันไม่มีอะไรอีกแล้ว(ตอนที่ดันมีเสียงโยชิยูกิ)โยชิยูกิก็ได้ยินได้เสียงใครคนหนึ่งซึ่งเป็นเสียงที่เขาเคยได้ยินมาก่อนนั้นก็คือ"ทำตัวอย่างนี้ไม่ดีเลยนะโยชิยูกิ"เสียงของซากุระ"เธอคิดจะปล่อยให้คนสำคัญที่สุดของเธอต้องรอไปถึงเมื่อไหร่ มาเถอะกลับไปหาเธอคนนั้นดีกว่า"โยชิยูกิ จึงคิดได้ว่าจะกลับไปหา(ตัวเลือก)พี่โอโตเมะ
โอโตเมะ ที่จำวันเวลาที่เสียโยชิยูกิผ่านไป2เดือนมาแล้วก็ยังคงชื่อของเขา โยชิยูกิ ซากุไร อยู่ไม่ขาดทุกวันที่ผ่านจนถึงทุกวันนี้ โอโตเมะก็นั้นดูซากุระที่พัดผ่านไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีชายคนหนึ่งมาขอนั่งด้วยคน โอโตเมะรู้สึกว่าเสียงนี้เป็นเสียงที่เคยได้ยินมาก่อน "มีอะไรหรือครับทำไมถึงหน้าเศร้าอย่างนั้น" "ชั้นรอคนอยู่ค่ะรอมานานแล้วด้วย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะกลับมาแต่ชั้นก็จะรอ" "แล้วถ้าคนนั้นกลับมาอยู่ต่อหน้าคุณจะทำอย่างไง"
โอโตเมะ"บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นี้เธอคิดว่าเสียงแบบเธอจะมีเสียงแบบนี้อยู่สองคนหรือ ก็เสียงนี้มันเสียงเธอนี้โอโตโตะคุง! "
โอโอโตะ"ค่อยนานมั้ยครับพี่โอโตเมะ"
โอโตเมะ"นานมากเลยแต่ว่าเพราะว่าชั้นรักเธอที่สุด และตอนนี้ชั้นก็ได้เธอแล้ว "
จากนั้นคาดว่าจะเป็นhแต่ว่าผมเล่นแต่ps2 ดังนั้นจึงไม่รู้h กันยังไง
final
ตอนเช้าโอโตเมะปลุกโยชิยูกิ เหมือนเดิม อย่างทุกที แล้ว
โอโอะโตะ"ขออีก5นาทีไม่ได้เหรอ"
โอโตเมะ"ไม่ได้จะนอนต่อไม่นะ"
โอโอะโตะ"ผมรักพี่นักที่ผมกลับมาได้เพราะพี่โอโตเมะนะ"
โอโตเมะ"จ้ะชั้นรักเธอจ้ะ"
fin
ไปเลย after ต่อเอาเองว่าพอพระเอกขึ้นม.ปลายกับยูเมะ แล้วโอโตเมะเรียนจบจะเป็นบ้าง
#1  by  feifognwong (222.123.176.85) At 2008-06-16 07:44, 

<< Home