D.C.II S.S. ~Da Capo II Second Season~ 12 : 記憶の淵 (Kioku no Fuchi) ก้นบึ้งของความทรงจำ

เป็นตอนที่เศร้าที่สุดเท่าที่เคยดูมา สงสารทั้งยูเมะ ทั้งพี่โอโตะจริงๆ... ตอนนี้เหมือนเป็นตอนจบเลยล่ะ แต่เป็นจบแบบBad Endingอะนะ... เศร้ามากๆ
今まで一番悲劇的な一話でした。由夢も音姉もとてもかわいそう。。。今回は最終回みたいだ。けれど、Ｂａｄ　Ｅｎｄｉｎｇ的な最終回だ。。。悲しくて涙が出ちゃいそう。　Ｔ－Ｔ

เพลงประกอบคือ 消えないで (kienai de) อย่าหายไปนะ ซึ่งประโยคในเพลงว่า nee kienai de (โปรดอย่าหายไปเลยนะ) ขึ้นตรงกับตอนที่โยชิยูกิเริ่มเลือนหายไปพอดี โอ... แทบร้องไห้จริงๆนะเนี่ย
　「消えないで」 という挿入歌がすごくタイミングよく流れてきた。義之が消え始めたそのときだ。本当に泣きそうだった。

ทั้งยูเมะ ทั้งพี่โอโตะ สารภาพรักโยชิยูกิไปเรียบร้อย แต่เป็นแบบเศร้าๆทั้งคู่ เฮ้อ... ยังดีที่ช่วงแรกให้ยูเมะเดทกับโยชิยูกิ ทำให้พอรู้สึกดีบ้าง แต่พอครึ่งหลัง... อย่าให้บอกเลย ดูเองเถอะ ToT
由夢も音姉も義之に告白したが、うらやましい気は全然なかった。とても悲しい告白だったから。はあ。。。

ตอนต่อไป(ตอนสุดท้าย) : 巡りくる季節 (meguri kuru kisetsu) ฤดูที่เวียนกลับมา คิดว่าทุกอย่างคงกลับมาเป็นปกติ...ล่ะมั้ง ขอให้เป็นแฮปปี้เอ็นดิ้งนะ... และ... ให้อันสุมีบทหน่อยเถิด...
次回、最終回、「巡りくる季節」　全てが元通りになる。。。と思う。ハッピーエンディングになるように。そして。。。杏を演じさせてよ！

ของแถม おまけ～