วันพฤหัสที่ 4 ธันวาคม พ.ศ.2551 ม.6 สาธิตเกษตรฯ ได้ไปทานอาหารตะวันตกกันที่โรงแรมเจ้าพระยาปาร์คกัน เพื่อเรียนรู้วัฒนธรรมตะวันตก

昨日、２００８年１２月４日 （木）、サティカセート高校３年生がチャーオプラヤーホテルに洋風食事に行った。西洋文化を学ぶために。最後の遠足といってもいいだろう。とても楽しかったし、みんなと食事しながら話してすばらしい思い出になった。こういう経験って、高校時代にしか得られないもんだね。でも、文化を学ぶといっても、結局あまり学んだことがないな。ま、遠足はそういうもんだろうが。   

  สภาพโต๊ะอาหารและเพื่อนร่วมโต๊ะ ของเราโต๊ะเบอร์22 สมาชิกผู้หญิงมีสายY 3คน Moe 1คน ไม่แน่ชัด 1คน ผู้ชายมีสายL 1คน (คาดว่าจะ)Y 1คน ไม่ฝักใฝ่ในการ์ตูนอีกสามคน ไม่มีใครรู้ว่าอ.จะให้นั่งตามหมายเลขที่เขียนไว้ในใบลงชื่อว่าจะทานอะไร เลยกลายเป็นว่าผู้ชายกับผู้หญิงนั่งแยกกันไปเลย.. ส่วนทีว่างหนึ่งที่นั่นก็ที่เราเองแหละ

  หลังจากทานขนมปังและเนยเสร็จ ก็เป็นอาหารจานแรก สลัดอาหารทะเลแบบอิตาเลียน เรากินแบบกล้ำกลืนกิน เพราะไม่ชอบซอสที่มันราดเลย แต่ส่วนที่ไม่โดนซอสก็อร่อยดี

  ต่อด้วยไวน์แดง (สำหรับคนที่สั่งเนื้อ) และไวน์ขาว (สำหรับคนที่สั่งปลา) แต่ความเป็นจริงแล้ว มัีนคือน้ำกระเจี๊ยบและน้ำใบเตย... ให้สมมติว่าเป็นไวน์เอาเอง

  ซุปเห็ดและไก่งวง ไก่งวงนี่มีผู้ปกครองบริจาคให้ เลยได้ทานกันโต๊ะละจาน เห็นว่าแพงมาก แต่ไม่อร่อยเท่าไรแฮะ เหนียวๆ  ส่วนที่ตัดเป็นสามเหลี่ยมรู้สึกจะเป็นส่วนตับมั้ง ฟังมาอีกที มันอร่อย แต่กินไปก็อยากคายขึ้นมาชอบกลอะ ประหลาดดี

  อาหารจานหลัก ของเราเป็นเนื้ออบซอสไวน์แดงกับมันฝรั่งบด ส่วนอีกจานเป็นของเพื่อน ปลากะพงแดงทอดกับเนยมะนาว จริงๆ มีอีกรายการหนึ่ง แต่แทบไม่มีใครสั่ง คือหมูทอดเสิร์ฟกับสปาเกตตี

  สำหรับของหวานคือพายแอปเปิลราดซอสวนิลา มันก็คือไอศกรีมวนิลานั่นแหละ... ตอนแรกมาดีๆ พอกินไปก็จับละเลงเป็นแบบภาพที่สอง ฮ่าๆ อร่อยดี
  จริงๆ มีชากาแฟเขียนไว้ในเมนูด้วย แต่รู้สึกจะไม่มีใครได้ดื่มซักคนนะ เสียดายนิดๆ ตอนนั้นอยากดื่มกาแฟพอดี

  รูปหมู่ข้างนอก ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์เอาขาตั้งกล้องไปด้วย แต่ก็ยังออกมาเบลออยู่ดี เพราะคนมันอยู่ไม่นิ่ง 

 ถ่ายผองเพื่อนบนรถก่อนกลับ ป้าอ๊บรังสีม่วงจับจริงๆ หน้าม่วงอยู่คนเดียวเลย =[]= ในรถก็เล่าเรื่องการ์ตูนYได้ออกรสอีกต่างหาก (ไม่ได้ตั้งใจฟังหรอกนะ แต่ได้ยิน ไอ้เมะ ไอ้เคะ หลายรอบเลย...)

  จากกิจกรรมคราวนี้ เป้าหมายของอาจารย์คือให้นักเรียนรู้มารยาทบนโต๊ะอาหารของชาวตะวันตก แต่อย่างที่น่าจะรู้ๆกัน ได้ผลนิดเดียวเท่านั้นแหละ เอาเป็นว่า เราได้รู้ว่าหยิบอุปกรณ์จากนอกเข้าใน ขนมปังอยู่ซ้าย เครื่องดื่มอยู่ขวา ผ้าเช็ดปากพับสามเหลี่ยมวางบนตัก และเกลือกับพริกไทยมันแต่งงานกัน = เวลาส่งให้ส่งไปพร้อมๆกันนั่นแหละ

 คาดว่านี่คงเป็นการศึกษานอกสถานที่ครั้งสุดท้ายในรั้วโรงเรียนสาธิตเกษตรฯ ของเราละ เพราะเวลาเรียนก็เหลือน้อยมากแล้ว ประมาณ6สัปดาห์เท่านั้นเอง คิดๆแล้วก็เศร้านิดๆแฮะ

 

หมายเหตุ : แปลนิยายบทที่สามเสร็จแล้วนะครับ^^ รับวันพ่อพอดี