ตารางเรียน | Chuy's blog : My life in APU

2009/Apr/09

時間割

หมายเหตุ : ตารางเรียนฉบับแก้ไขแล้วดูได้ที่ ตารางเรียนฉบับแก้ไข

พ.8/4/2009 เป็นวันลงทะเบียนวิชาที่จะเรียนของนักเรียนใหม่ Spring 2009 และการลงเพิ่มเติมของพวกนักเรียนเก่า เรียกกันว่า Period B สำหรับนักเรียนใหม่ เริ่มลงได้ตั้งแต่เวลา 10.00 น.

การลงทะเบียนวิชา (Course Registration) เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะเป็นการเลือกวิชาที่ตนจะเรียน วิชาที่ตนอยากเรียน สำหรับการลงทะเบียนของ APU จะทำผ่านระบบออนไลน์ทั้งหมด

ก่อนลงทะเบียน อ.7/4/2009 เวลา21.00น. มีการประกาศผลของระดับความสามารถทางภาษาซึ่งได้ทดสอบไปในPlacement Test และผลของเราก็คือ...

ได้รับการยกเว้นJapanese Foundation I-III , Japanese Intermediate และ Japanese Advanced I

หมายความว่าเราจะกระโดดไปเริ่มเรียนที่ Japanese Advanced II ซึ่งเป็นคอร์สภาษาญี่ปุ่นภาคบังคับระดับสูงสุดทันที... ทั้งที่ไม่มีความมั่นใจในการทำข้อสอบเลยซักนิด

เนื่องจากได้รับการยกเว้น จึงไม่ได้หน่วยกิตในวิชานั้นๆ ทำให้เรามีหน่วยกิตเพิ่มขึ้นมาอีก 20 เพื่อนำไปลงในวิชาเลือกเสรี ซึ่งก็ยังไม่รู้ว่ามันหมายถึงวิชาอะไรบ้าง...

*edit - general electives = วิชาอะไรก็ได้ที่หน่วยกิตเกินมาจากหน่วยกิตบังคับ เช่น หากเรียนวิชาfoundationครบ16หน่วยกิต (ของเรา) แล้ว หากลงวิชาfoundationเพิ่ม หน่วยกิตจะบวกให้กับ general electives ทันที หรือหากลงวิชา Major ของคณะอื่น ก็จะกลายเป็น general electives เช่นกัน

อนึ่ง หน่วยกิตที่จำเป็นต่อการจบการศึกษา (และที่สามารถลงได้โดยไม่เสียเงินเพิ่มตามเงื่อนไขของทุน) คือ 124 หน่วยกิต และหน่วยกิตที่ลงได้ในภาคเรียนแรกคือ 18 หน่วยกิต

ตามปกติ หากเริ่มเรียนตั้งแต่Japanese Foundation I เทอมแรกจะหมดไปทันที 12 หน่วยกิต เนื่องจากเขาจะให้เราเรียน Jap.Found. I-III พร้อมกันในเทอมเดียว เนื้อหาจนถึงสอบวัดระดับสามผ่านจะถูกยัดเข้ามาภายในเทอมเดียว จึงเป็นสาเหตุให้หลายๆ คนบอกว่า ภาษาญี่ปุ่นที่นี่ยากโคตร ก็แหงล่ะ หมดนั่นเราเรียน2ปีกว่านะนั่น...

ทั้งนี้ สำหรับวิชาภาษาญี่ปุ่น หากเรียนไม่ไหวจะมีการปรับลดหน่วยกิตที่จำเป็นต้องใช้ในการจบการศึกษาของหมวดวิชาJapanese Subjectsให้ แต่ สำหรับนักเรียนทุน ควรเรียนให้ผ่านให้หมด เพราะหากเทอมแรกจบมาได้หน่วยกิตรวม(รวมวิชาอื่นๆ ด้วย)ไม่ถึง12หน่วยกิต จะมีโอกาสถูกพิจารณายกเลิกทุนได้

ส่วนระดับAdvanced II ของเรา ยังไม่ได้เรียนเลยไม่รู้ก็จริง แต่ได้ข่าวว่าต้องอ่านบทความที่คัดมาจากหนังสือพิมพ์ด้วย เฮือก! ตายโหงแน่...

หลังจากรู้ผล เราก็จัดการทำผังตารางเรียนทันที ตอนแรกทำไว้ล่วงหน้าสามแบบ คือ Intermediate, Advanced I , Advanced II แต่เมื่อรู้ผลว่าได้Advanced II เราจึงต้องทำแยกเป็นสองผัง เพราะAdvanced II มีสองตารางเวลา ในภาพคือตารางแรกที่เราอยากลงมากที่สุด (ตัวเอียง=สำรอง เผื่อตัวหลักเต็ม)

อธิบายเรื่อง SP, SP1, SP2สักนิด

SP = วิชาที่เรียนตลอดทั้งเทอม เรียน1คาบ/สัปดาห์ มีค่า2หน่วยกิต ยกเว้นวิชาภาษา ที่4คาบต่อสัปดาห์ แต่มีค่า4หน่วยกิต สำหรับวิชา First Year Student Workshop I เป็นวิชาบังคับ มีค่า2หน่วยกิตเช่นกัน
SP1 = วิชาที่เรียนครึ่งเทอมแรก (Q1) เรียน2คาบ/สัปดาห์ มีค่า2หน่วยกิต
SP2 = วิชาที่เรียนครึ่งเทอมหลัง (Q2) เรียน2คาบ/สัปดาห์ มีค่า2หน่วยกิต

เมื่อถึงเวลาลงทะเบียน หน้าจอก็จะเป็นอย่างนี้ ขณะที่เข้าไป เซิร์ฟเวอร์อืดมาก ขึ้นInternal Server Errorเป็นพักๆ... ได้ข่าวว่าตอนPeriod A ที่นักเรียนเก่าทุกคนลงทะเบียนก่อนนั้นอืดยิ่งกว่านี้เสียอีก เทอมหน้าเราก็คงเจออย่างนั้นล่ะมั้ง...

*Special Lecture (EA) = Introduction to Tourism

อันว่ามาก่อนได้ก่อนนั้นเป็นสัจธรรมของโลกนี้ (พวกPeriod Aไง...) เมื่อเราเข้าไป ก็พบว่าคอร์สJapanese Advanced II รหัสBxที่วางไว้ในแผนแรกนั้นเต็มเสียแล้ว จึงต้องไปลงรหัสAxแทน ทำให้ไม่สามารถเรียนวิชาBusiness Management , Statistics (E) ที่วางไว้ได้ แถมวิชา Introduction to Programming, Introduction to Economics , Contemporary Japanese Economics (E) ก็เต็มเสียอีก วิชาภาษาอังกฤษที่ว่างๆ และเราลงได้ จะเหลือแต่พวกวิชาสังคม ที่เราเกลียดอย่างแรง... แล้วจะทำไงล่ะ?

ทางแก้อย่างบ้าคลั่งของเราก็คือ ลงเรียนมันเป็นภาษาญี่ปุ่นไปซะเลย! คอร์สที่ขึ้นต้นด้วย J นั่นล่ะ สอนเป็นภาษาญี่ปุ่นล้วน ลงไปสองวิชา เข้าไปตายแน่เรา เหอๆ

อนึ่ง วิชาของMajor (APM - College of International Management) ที่ปีหนึ่งเทอมแรกสามารถลงได้ มีเพียงBusiness Management และ Accounting I&II เท่านั้น จึงเป็นสาเหตุให้เรายอมเสี่ยงลงBusiness Management เป็นภาษาญี่ปุ่นดู เนื่องจากอยากรีบทำหน่วยกิตในวิชาของMajor เพราะอยากเอาหน่วยกิตไปลงภาษาเกาหลีในภายหลังด้วย อยากตั้งใจเรียนมันดูซักครั้งมานานละ...

และหนึ่งวิชาที่โคตรเกลียดในนั้นก็คือ Mathematics I ซึ่งเนื้อหามันแทบทั้งวิชาก็คือ แคลคูลัส!! ตอนเรียนเลขแผนศิลป์-ญี่ปุ่นที่เรียนแคลคูลัีสพื้นฐาน ก็แทบจะปาหนังสือทิ้งละ ปวดหัวสุดขีด ดิ๊บๆ เดือยๆ (intน่ะ) จนจะบ้าตาย ไม่คิดเลยว่าต้องกลับมาเจอมันอีก มันไม่มีวิชาอื่นในภาษาอังกฤษที่เราน่าจะเรียนได้ ก็เลยต้องจำใจลง... ดีกว่าลงวิชาภาษาญี่ปุ่นเพิ่มอีกให้ดับอนาถกว่าเดิม... (แต่ไม่แน่ อังกฤษอาจฟังไม่รู้เรื่องกว่าก็ได้ ไม่เคยใช้จริงซักครั้ง )