ถุงพลาสติกที่ได้รับแจกฟรีตอนช็อปปิ้ง ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า レジ袋 (Reji-bukuro) วันนี้จะเปลี่ยนบรรยากาศ เขียนเอ็นทรี่สอนภาษาญี่ปุ่นซักนิด เรื่องของการผันเสียงของคำศัพท์บางคำ และก็บ่นเรื่องทั่วๆ ไปตามเคย

 ภาษาญี่ปุ่น นอกจากต้องผันกริยาเป็นรูปนั้นรูปนี้มากมายแล้ว ยังมีการผันเสียงอีกด้วย อาจรู้กันดีว่า เวลานำคันจิตัวหนึ่ง มาต่อกับคันจิอีกตัวหนึ่ง ส่วนใหญ่จะใช้เสียงอง (เสียงจีน) ในการอ่าน​ แต่บางทีก็ต้องมีการสนธิเสียงเข้าด้วยกันเพื่อให้ออกเสียงได้ง่าย ตัวอย่างเช่น 学校 gakkou ที่แปลว่าโรงเรียน คันจิตัวแรกอ่าน gaku แต่พอเอา kou มาต่อท้าย ก็ต้องผันเสียงให้อ่านง่ายเป็น gakkou ดังที่พูดๆ กัน

 เสียงขุ่นในภาษาญี่ปุ่น (濁音 : だくおん) ก็คือเสียงวรรค が ざ だ ば ส่วนเสียงปกติ (วรรค か さ た は) เรียกว่า 清音 : せいおん และเสียง ぱ ぴ ぷ ぺ ぽ คือเสียงกึ่งขุ่น เรียกว่า 半濁音 : はんだくおん

 เมื่อได้เรียนภาษาญี่ปุ่น จะพบว่าคำหลายคำต้องมีการผันเสียงเมื่อเชื่อมคำสองคำเข้าด้วยกัน หลักๆ ก็จะมีการผันเสียงขุ่น กับผันเป็น っ ตัวอย่างง่ายๆ ที่ชวนปวดหัวสำหรับผู้เริ่มเรียน เช่น หน่วยนับนาที 分 (ふん) เมื่อนำจำนวนมาต่อข้างหน้าจะออกเสียงดังนี้

• 一分 : いっぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น)
• 二分 : にふん fun (เสียงธรรมดา)
• 三分 : さんぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น)
• 四文 : よんぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น)
• 五分 : ごふん fun (เสียงธรรมดา)
• 六分 : ろっぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น)
• 七分 : ななふん fun (เสียงธรรมดา)
• 八分 : はっぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น)
• 九分 : きゅうふん fun (เสียงธรรมดา)
• 十分 : じゅっぷん／じっぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น) *กรณีเป็นคำคุณศัพท์na ที่แปลว่าเพียงพอ อ่าน じゅうぶん (เสียงขุ่น)
• 何分 : なんぷん pun (เสียงกึ่งขุ่น)

 จากตัวอย่าง จะเห็นได้ว่า นอกจากต้องผันเสียงของ 分 ให้เป็นเสียงกึ่งขุ่นหรือไม่ขุ่นแล้ว ยังมีการผัน ち -> っ , く-> っ , う -> っ ของตัวเลขข้างหน้าด้วย หน่วยนับอื่นๆ ก็จะมีวิธีผันที่แตกต่างกันไป เรื่องการผันเสียงของการนับจำนวนจึงเป็นสิ่งที่ชวนปวดหัวมาก และผมก็ยังผันผิดอยู่ประจำ (จึงต้องเขียนคันจิเอาทำให้ไม่รู้ว่าอ่านไม่ถูก... และนี่คืออีกข้อดีของคันจิ)

 ตอนไหนต้องใช้เสียงขุ่นหรือเสียงธรรมดาน่ะเหรอ... ก็ต้องจำและสังเกตเอาเอง เพราะมีคันจิหลายตัวที่อยู่คู่กับตัวหนึ่งต้องใช้เสียงขุ่น คู่กับอีกตัวดันเป็นเสียงธรรมดา ตัวอย่าง - 満足 manzoku (พอใจ) เป็นเสียงขุ่น 遠足 ensoku (ทัศนศึกษา) ดันเป็นเสียงธรรมดา...

  อนึ่ง ถุงพลาสติกที่ได้รับแจกฟรีตอนช็อปปิ้งที่พูดถึงตอนต้นเอ็นทรี่ ซึ่งเรียกว่า レジ袋 reji-bukuro นั้นก็ใช้หลักการผันเสียงเช่นกัน ทำให้ 袋 fukuro (ถุง) กลายเป็น bukuro ไป อันนี้เป็นกฎตายตัวว่า fukuro อยู่หลังคำไหน ต้องกลายเป็น ~bukuro ไปหมด เช่นเดียวกับ 箱 กล่อง (hako -> ~bako) , 不足 การมีไม่เพียงพอ (fusoku -> ~busoku)

 ตัวอย่างคำศัพท์ก็เช่น

• ビニール袋 : bini-ru bukuro ถุงพลาสติก
• ゴミ袋 : gomi bukuro ถุงขยะ
• 紙袋 : kami bukuro ถุงกระดาษ
• 空き箱 : aki bako กล่องเปล่า
• ゴミ箱 : gomi bako กล่องขยะ
• お払い箱にする : oharaibako ni suru อันนี้เป็นคำกริยา แปลว่าทิ้งสิ่งที่ไม่จำเป็น
• 水不足 : mizu busoku การขาดแคลนน้ำ
• 医者不足 : isha busoku การขาดแคลนแพทย์

...

..

.

ที่พูดๆ มานั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แค่ทำให้เอ็นทรี่ดูมีสาระเฉยๆ

 ประเด็นที่จะบ่นคือจะซูเปอร์เมืองเบ็ปปุตอนนี้ เก็บเงินค่าถุงพลาสติก (ตั้งสองสามเดือน) แล้ว หากไม่มีกระเป๋าไปใส่ของเอง ต้องเสียเงินค่าถุงพลาสติกถุงละห้าเยน ทำให้เราต้องพก my bag ติดตัวไปเสมอ​ แต่ก็ไม่เดือดร้อนเท่าไร เพราะพกไปซื้อของตลอดอยู่แล้ว

 เหตุผลที่พก ไม่ใช่ต้องการช่วยลดภาวะโลกร้อนแต่อย่างใด แต่มันจำเป็นในการขนของขึ้นเขา...

 ก็เราซื้อของทีนึงเยอะแยะน่ะสิ... หนักอึ้ง ถ้าใช้ถุงพลาสติกขนล่ะก็ บาดนิ้วเจ็บกันเลยทีเดียว ซื้อของเสร็จ ก็ต้องหอบไปขึ้นบัส พอลงรถบัส ก็ต้องหอบมันเข้าหอ เดินขึ้นห้องเป็นระยะทางหลายร้อยเมตร... เหนื่อย (แต่ยืมรถเข็นของหอใช้ขนขึ้นห้องได้นะ)

 ในภาพนี่ออกจะเยอะไปหน่อย ปกติจะมีแค่สองถุง กับอีกหนึ่งกระเป๋าสะพาย แต่ก็หนักพอที่บาดมือได้ถ้าใช้ถุงพลาสติกขน ต้องซื้อเยอะเพราะลงเขาสัปดาห์ละครั้ง หรือสองสัปดาห์ครั้ง แล้วค่ารถบัสมันไปกลับมันก็หกร้อยกว่าเยน เลยต้องซื้อทีเยอะๆ บ้าหอบฟางอย่างนี้แหละ...

ป.ล.เฉพาะซูเปอร์และตลาดบางร้านเท่านั้นที่เก็บเงินค่าถุงพลาสติก ร้านร้อยเยน,โฮมเซ็นเตอร์ไม่เก็บแต่อย่างใด
ป.ล.2 โฮมเซ็นเตอร์บริการดี มีการติดหูหิ้วให้ขนของง่ายๆ ด้วย ดังที่เห็นในกล่องในภาพ เป็นkitchen wagon