สรุปเนื้อหา D.C.II To You บท Setsugekka ต่อจากเอ็นทรี่ที่แล้ว D.C.II To You - Setsugekka (2) ครับ
ไปที่โยชิยูกิ หลังจากที่กลับจากโรงเรียนแล้ว เขาก็ไปที่ร้านกาแฟในย่านร้านค้าเพื่อรอพบสุกินามิ และเจอกับวาตารุเข้า วาตารุจึงเข้ามานั่งร่วมโต๊ะ ทำเหมือนโยชิยูกิเป็นเพื่อนสนิทเช่นเคย เขาถามว่าทำไมโยชิยูกิถึงสนิทกับโอโตเมะ และก็ได้รู้เข้าว่่าโยชิยูกิอยู่บ้านเดียวกันกับโอโตเมะ จึงอิจฉาตาร้อนใหญ่ (ตอนม.1 โยชิยูกิยังอยู่กับโอโตเมะ,ยูเมะอยู่ ย้ายไปอยู่บ้านซากุระซังก็ตอนขึ้นม.3)
ไม่นานสุกินามิก็มา พอวาตารุรู้ว่าโยชิยูกินัดเจอกับสุกินามิ ก็เลยขอร่วมโต๊ะต่อ เพราะคิดว่าต้องมีเรื่องสนุกๆ แน่ แล้วทั้งสามก็คุยเรื่องการทดสอบสมรรถภาพที่จะมีในวันรุ่งขึ้น เรื่องเงื่อนไขของอ.ทาคามัทสึ เงื่อนไขแรกที่ให้โยชิยูกิได้คะแนนรวมเป็นที่หนึ่งนั้นขึ้นอยู่กับตัวโยชิยูกิเอง ส่วนอีกเงื่อนไขหนึ่งคือให้ทำให้เธอตกตะลึงขนาดที่เรื่องมอบจูบเป็นเรื่องขี้ประติ๋วนั้น สุกินามิมีไอเดียอยู่แล้ว แต่ยังขาดกำลังคน พอดีกับที่สามสาว อันสุ โคโคะ อาคาเนะเข้าร้านมา อันสุเป็นคนนำขอร่วมก่อเรื่องด้วย ทำให้ได้คนเพิ่มเป็นหกคน จากนั้นสุกินามิก็อธิบายแผนการ
ทั้งหกคนมารวมกันที่โรงเรียนคาซามิตอนดึก แผนการของสุกินามิคือการจุดดอกไม้ไฟ (แบบในงานเทศกาล) จากดาดฟ้าในวันรุ่งขึ้น จึงให้มาช่วยกันเตรียมจัดอุปกรณ์จุดดอกไม้ไฟกันก่อน และก็มีให้เอาอุปกรณ์ทดสอบสมรรถภาพแบบดัดแปลงออกมาใส่ปนกับของจริง เพื่อให้ผลการพนันออกมาแบบคาดเดาไม่ได้ (และอาจเพื่อเพิ่มคะแนนให้โยชิยูกิด้วย) ระหว่างที่พวกโยชิยูกิไปเอาอุปกรณ์ ก็เจอซากุระซัง (อ.ใหญ่) เข้า แต่ซากุระซังก็ทำเป็นไม่เห็นให้
นอกจากนี้ สุกินามิยังเตือนให้ดึงความสนใจของสภานักเรียนไปที่อื่นด้วย สำหรับคนที่ต้องระวังเป็นพิเศษ คือรองประธาน มิยาชิโร่ ยูกิโนะ, สมาชิกสองคน : อาซากุระ โอโตเมะ, โคซากะ มายูกิ
วันทดสอบสมรรถภาพ 20 มิถุนายน
โยชิยูกิมาที่โรงเรียนและโดนอ.ทาคามัทสึหยอกล้อนิดหน่อยว่าอยากได้จูบของเธอมากขนาดจะพยายามสอบเต็มที่เลยรึไง แน่นอนว่าโยชิยูกิปฏิเสธและบอกเธอว่าเตรียมเรื่องเซอร์ไพรส์ไว้เรียบร้อยแล้ว แต่มายูกิเดินมาพอดี เลยต้องหยุดพูดไป
การทดสอบสมรรถภาพแบ่งออกเป็น การทดสอบสมรรถภาพทางกาย และ การทดสอบสมรรถภาพทางกีฬา สำหรับตอนเช้าเป็นทดสอบสมรรถภาพทางกาย โยชิยูกิก็รับการทดสอบตามปกติ เช่น
- กระโดดสูง : 垂直跳び : Suichoku Tobi
- ทดสอบความอ่อนตัวของร่างกาย : 伏臥上体反らし : Fuga Joutai Sorashi - นอนคว่ำแล้วยกลำตัวท่อนบนขึ้นจากพื้นให้ได้มากที่สุด
- ทดสอบกำลังแขน : 背筋測定 : Haikin Sokutei
- ทดสอบแรงบีบมือ : 握力測定 : Akuryoku Sokutei
- ทดสอบความอ่อนตัวโดยการยืนก้มแตะพื้น : 立位体前屈 : Ritsuitai Zenkutsu (เรียกย่อๆ 前屈 : Zenkutsu)
*หากเป็นการนั่งแล้วยืดแขนไปข้างหน้าและวัด จะเรียก 長坐体前屈 : Chouzatai Zenkutsu
- กระโดดสไลด์ซ้าย-กลาง-ขวา-กลาง-ซ้าย 20วินาที : 反復横跳び : Hanpuku Yokotobi
การทดสอบ 伏臥上体反らし : Fuga Joutai Sorashi
การทดสอบความอ่อนตัวโดยการก้มแตะพื้น : 立位体前屈 : Ritsuitai Zenkutsu
ความอ่อนตัวของอันสุ!
โยชิยูกิทำคะแนนได้ค่อนข้างสูงกว่าเกณฑ์แทบทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้สูงขนาดจะชนะพวกที่อยู่ชมรมกีฬาต่างๆ ได้ แม้จะมีการโกงจากสุกินามิบ้าง แต่ก็โดนอันสุแกล้งบ้างเช่นกัน ทำให้คะแนนไม่ได้ออกมาสูงมาก
ถึงเวลาพักเที่ยง ทั้งหกมารวมกันที่ดาดฟ้าเพื่อทานมื้อเที่ยง ทั้งอันสุ โคโคะ อาคาเนะ ต่างก็ทำเบ็นโตะมาเยอะเป็นพิเศษเพราะกะจะให้ทุกคนทานด้วยกัน ทำให้พวกผู้ชายโดยเฉพาะวาตารุได้ลาภปากไป จากนั้นก็เป็นการประชุมแผนการช่วงบ่าย โดยสุกินามิกับวาตารุจะช่วยกันจัดเตรียมอุปกรณ์ที่จะมาเพิ่มต่อ ส่วนที่เหลือให้ดึงความสนใจพวกสภานักเรียนไปที่อื่น แต่ละคนต่างมีความพร้อมเต็มที่ที่จะทำให้การจุดดอกไม้ไฟนี้สำเร็จ
ตอนบ่ายเป็นการทดสอบสมรรถภาพทางกีฬา มีการทดสอบดังนี้
- วิ่ง50เมตร : 50メートル走 : Gojuu Me-toru Sou
- กระโดดไกล : 走り幅跳び : Hashiri Habatobi
- ปาแฮนด์บอล : ハンドボール投げ : Handobo-ru Nage
- ดึงข้อ : 懸垂 : Kensui
- วิ่ง1,500เมตร : 1500メートル走 : Sen Gohyaku Me-toru Sou
ก่อนเริ่มทดสอบ วาตารุบอกโยชิยูกิว่าจะไม่แพ้ และจะแข่งกันเพื่อแย่งริมฝีปากของอ.ทาคามัทสึ ทำให้โยชิยูกิคิดว่าอยู่กับหมอนี่คงไม่เบื่อแน่ขึ้นมา แล้วโอโตเมะกับมายูกิก็ผ่านมาเจอ วาตารุเลยขอให้โยชิยูกิช่วยแนะนำตัวเองให้หน่อย จากนั้นโอโตเมะกับมายูกิก็ไปทดสอบสมรรถภาพที่โรงยิมต่อ ส่วนการทดสอบของโยชิยูกิก็ออกมาไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีมากถึงกับจะหวังที่หนึ่งได้
เอียงตัวดึงข้อ （斜め懸垂 - Naname Kensui) สำหรับผู้หญิง
สุกินามิให้โยชิยูกิปล่อยข้อมูลลวงเพื่อให้สภานักเรียนไม่ไปที่ดาดฟ้า จึงปรึกษากับอันสุ ได้ความว่าโคโคะจะเป็นคนดึงความสนใจโอโตเมะ โดยหลอกว่าปวดท้องและให้พาไปห้องพยาบาล อาศัยว่ารู้จักกันมานาน โอโตเมะคงไม่ปฏิเสธ อันสุกับอาคาเนะจะปล่อยข้อมูลลวงให้มายูกิ ส่วนโยชิยูกิให้รับผิดชอบตัวสภานักเรียนซึ่งมีคนที่ต้องระวังเพียงแค่รองประธาน,ประธานเท่านั้นเอง
โยชิยูกิไปที่เตนท์สภานักเรียน คุยกับเลขาสภา อิโซวาชิ (磯鷲) ได้ความว่าประธานดูแลความเรียบร้อยอยู่ที่โรงยิม จึงพบกับรองประธาน มิยาชิโระ แทน โยชิยูกิบอกว่าเห็นนักเรียนน่าสงสัยอยู่ที่สวนกลางโรงเรียน รองประธานเลยให้อิโซวาชิไปดู
โยชิยูกินำทางอิโซวาชิมายังสวน แล้วบอกว่านักเรียนพวกนั้นดูเหมือนจะไปทางสระว่ายน้ำ ปรากฏว่าอิโซวาชิกลับไม่ใส่ใจรายละเอียดเท่าไร เธอจดบันทึกคำบอกเล่าอย่างเบื่อๆ แล้วก็ให้โยชิยูกิกลับไป แต่พอดีรองประธานเดินมา เธอบอกว่าจะไปตรวจดูดาดฟ้าอาคารเรียนซักหน่อย โยชิยูกิจึงเหงื่อตก แต่ตอนนั้นเอง อิโซวาชิก็พูดอย่างมั่นใจว่าคนร้ายอยู่ที่สระว่ายน้ำ และยังอ้างเหตุผลว่ารุ่นพี่มาชิโระจะเหนื่อยเปล่าๆ ที่ต้องเดินขึ้นดาดฟ้าอาคารเรียนทั้งสาม ทำให้รองประธานล้มเลิกการตรวจดาดฟ้าไป
แต่อิโซวาชิก็ไม่ได้คิดจะไปตรวจสระว่ายน้ำเลย เพราะเหตุผลว่าน่าเบื่อ เธอต้องการให้เกิดเหตุการณ์สนุกๆ ขึ้นมา เพราะเหตุการณ์พวกนี้คือเรื่องประจำของโรงเรียนคาซามิ เธอชอบที่จะจัดการคนที่ก่อเรื่องทีหลังมากกว่า จึงทำให้โยชิยูกิรอดไป
หลังจากนั้น ฟ้าก็เริ่มมืด ฝนเริ่มตั้งเค้า โยชิยูกิทดสอบวิ่ง1,500เมตร แต่ยังไม่ทันเสร็จดี ฝนก็ตกหนักลงมาเสียก่อน ทำให้การทดสอบสมรรถภาพต้องหยุดลงกลางคันและเลื่อนเป็นวันหลัง และทุกคนก็กลับเข้าอาคารเรียน ทั้งการพนันและรางวัลพิเศษ จูบจากอ.ทาคามัทสึ ก็เป็นอันยกเลิกทั้งหมด เพราะทุกคนจะพอเดาได้ว่าคะแนนใครสูง คะแนนใครต่ำ หรือแม้จะเริ่มทดสอบใหม่ ก็จะรู้กันแล้วว่าความสามารถใครอยู่ในระดับไหน และอุปกรณ์ต่างๆ ก็จะถูกเช็ค ทำให้ต้องเอาอุปกรณ์ดัดแปลงเข้าไปปนใหม่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือมันขัดกับหลักการของสุกินามินั่นเอง เมื่อการพนันยกเลิก เนื้อหาในปล.ว่าด้วยจูบของอ.ทาคามัทสึก็ต้องยกเลิกเช่นกัน ทำให้ทั้งหกคนต่างก็ผิดหวังกันหมด แต่ทุกคนยังมีสิ่งนั้นอยู่... ดอกไม้ไฟนั่นเอง!
BGM - Hi wa Mata Noboru (Nanjou Yoshino)
สุกินามิ : "ยังไงก็ตาม ตอนนี้ได้เวลาที่เราจะจุดมันแล้ว"
โคโคะ : "เอ๋? จุดกลางฝนอย่างนี้เหรอ?"
สุกินามิ : "ฉันคิดเตรียมเผื่อเหตุการณ์แบบนี้ไว้ จึงติดตั้งระบบกันน้ำไว้แล้ว อย่างน้อยมันก็ทำงานได้แน่นอน"
สุกินามิ : "ไคลแม็กซ์ใกล้มาเยือนแล้ว..."
โยชิยูกิ : "ดีล่ะ ถ้างั้นก็ไปดูดอกไม้ไฟกันที่สนามมันเลย!"
โคโคะ : "ข้างนอกฝนตกอยู่นะ? จะดีเหรอ?"
โยชิยูกิ : "ใครสนล่ะ ไปกันเหอะ"
อาคาเนะ : "ว้าว น่าสนุกจัง ฉันก็ไปด้วย~"
วาตารุ : "ยังไงก็เปียกอยู่แล้ว มาถึงขั้นนี้ทั้งที เปียกให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเล้ย ไปกันเหอะ ทสึกิชิม่า!"
โคโคะ : "เอ๋? ยุ ยูกิมูระซัง... เอาไงดี?"
อันสุ : "ตอนนี้ตามน้ำไปท่าจะดีกว่านะ"
สุกินามิ : "หึ ตามใจเถอะ"
โยชิยูกิ : "งั้นก็ นับหนึ่งสองแล้วไปกันเลยนะทุกคน! หนึ่ง สอง!!"
แล้วทั้งหกคนก็วิ่งออกไปยังสนามโรงเรียน ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก เพื่อดูดอกไม้ไฟที่จะถูกจุดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ทุกคนร่วมกันนับถอยหลัง
10!
9!
8...
7!
6!
5!
4!
3!
2!
1!
0!!!!
...
.....
.....ปุ๋ง.....
วินาทีต่อมา ก็เกิดประกายแสงขึ้นจากบนดาดฟ้า พร้อมกับเสียงอะไรบางอย่างทื่อๆ ระเบิดออก และก็ไม่เกิดอะไรขึ้นนอกจากควันที่ถูกฝนชะหายไป
ดอกไม้ไฟไม่ถูกยิงขึ้นไป ดูเหมือนว่าระบบกันน้ำจะต้านฝนหนักไม่ไหว ทำให้การจุดดอกไม้ไฟล้มเหลว... แต่ละคนต่างทรุดนั่งลงบนสนามโรงเรียน
ดูไม่ได้เลยนะ พวกเราเนี่ย
จากนั้นก็มีเสียงตะโกนอย่างเจ็บใจแต่ก็เต็มไปด้วยความเริงร่าของทุกคนดังขึ้น ทั้งหกต่างหัวเราะให้กันและกัน ท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ อันสุก็พูดขึ้น
"ฉันตัดสินใจแล้ว โคโคะ"
"เอ๋?"
"ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะเรียกเธอด้วยชื่อนะ เพราะฉะนั้น เธอก็เรียกพวกฉันด้วยชื่อเหมือนกันด้วยล่ะ"
-------------
"ฝากตัวด้วยนะ โคโคะ"
อันสุเรียกโคโคะด้วยชื่อ และให้โคโคะเรียกอันสุด้วยชื่อด้วย ทั้งสองจับมือกัน แล้วโคโคะก็เรียกอาคาเนะด้วยชื่อเช่นกัน และทั้งสามสาวก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ทำให้สามหนุ่ม โยชิยูกิ วาตารุ สุกินามิก็หัวเราะขึ้นบ้าง และเมื่อทั้งหกคนมองหน้ากันและกัน ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทุกคน
แม้ว่าดอกไม้ไฟจะจุดไม่สำเร็จ การทดสอบสมรรถภาพจะจบลง สัญญาที่ให้ไว้กับอ.ทาคามัทสึจะไม่เป็นชิ้นเป็นอันก็ตาม แต่โยชิยูกิรู้สึกได้ว่า ชีวิตนักเรียนของเขาหลังจากนี้จะสนุกสนานขึ้นอีกเยอะ
Epilogue
หลังจากเหตุการณ์นั้น ทั้งหกคนก็สนิทกันขึ้นมา โดยเฉพาะตอน ม.3 ที่อยู่ห้องเดียวกันครบทุกคน แต่ตอน ม.2 ที่อยู่คนละห้องในฐานะคู่แข่งกันก็สนุกเช่นกัน ชีวิตนักเรียนม.ต้นอันแสนสนุกสนานนั้น จะจบลงในอีกหนึ่งเดือนนี้แล้ว แต่แม้ว่าโคโคะจะต้องย้ายโรงเรียนไป สายสัมพันธ์ของSetsugekka ก็จะไม่มีวันหายไปอย่างแน่นอน และทุกคนก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
----- Setsugekka Fin. -----
Comment
บทนี้เป็นบทที่ทำให้รู้ถึงการเริ่มต้นของการมาสนิทกันของทั้งหกคน ซึ่งจุดที่น่าสนใจเราคิดว่ามีอยู่สองจุด คือการที่โคโคะเชื่ออันสุ,อาคาเนะอย่างหมดใจ และกล้าที่จะพูดเช่นนั้นกับทั้งสองคน จนทำให้อันสุเปิดใจรับโคโคะเป็นเพื่อนในที่สุด และการหักมุมเรื่องดอกไม้ไฟ ที่ทำให้คิดได้ว่า ผลลัพธ์นั้นไม่สำคัญ ขอเพียงได้ทำกิจกรรมอะไรสักอย่างร่วมกัน คนเราก็จะสนิทกัน และเพิ่มพูนความสนิทกันขึ้นมาได้
แต่บทนี้เล่นแล้วรู้สึกว่า โยชิยูกิมันเป็นคนดีจริงๆ ไอ้ตอนที่ไม่แอบดูโคโคะเปลี่ยนชุดเนี่ย สารภาพเหตุการณ์ตามตรง แถมยังขอโทษขอโพยซะดิบดี สุภาพบุรุษเกินไปมั้ย?
ส่วนสุกินามิ ไอ้เราก็นึกว่ามันจะเตรียมทุกอย่างซะเลิศเลอ เพอร์เฟ็กต์ ที่ไหนได้ ทำแป้กซะงั้น ในเนื้อเรื่องหลัก มันแทบจะเป็นตัวป่วนที่ไร้เทียมทานเลยแท้ๆ แต่อย่างว่า เป็นเหตุการณ์แรกสุดที่ก่อ ก็ต้องมีผิดพลาดแหละนะ
อันสุกับอาคาเนะไม่เปลี่ยนเท่าไร ปากร้าย/ร่าเริงยังไงก็ยังงั้น แต่อยากบอกว่า อันสุปล่อยผมก็โมเอะ!!
วาตารุ บ้าตลอดกาล โคโคะก็เชื่อใจคนอื่นง่าย ขี้อายแต่ถึงเวลาจริงๆ ก็กล้า ไม่ต่างจากเดิมเท่าไรมั้ง?
โดยรวมแล้ว D.C.II To You บทนี้ เป็นบทที่สนุกสดใสแบบวัยรุ่น และมีข้อคิดดีๆ เรื่องของการสร้างเพื่อนอยู่ ถ้าเรื่องยาวกว่านี้คงจะดี แต่ดูเหมือนว่าD.C.II To Youนี้ ทุกบทจะยาวประมาณนี้ ก็คงเป็นความตั้งใจของCircusล่ะมั้ง
จะว่าไป เราจำเรื่องตอนม.ต้นไม่ค่อยได้แล้วแฮะ เหมือนตอนนั้นจะเป็นเด็กติดเกม 
มีเพื่อนสนิทที่คบกันยาวๆ ก็ตอนม.2 เป็นต้นมาล่ะมั้ง (@chapton ก็เป็นหนึ่งในนั้น -- ใช่เปล่า - -") ส่วนม.ปลาย... จำได้แม่นว่าที่เราสนิทกับสามสาวที่ทำให้ชีวิตเราวุ่นวายก็เพราะงาน60ปีในหลวงที่อิมแพ็คฯ นั่นแหละ โดนจับดึงลากฝ่าเหล่านักเรียนจากทั่วประเทศไม่รู้กี่ห้องๆ จากนั้นก็เริ่มสนิทกันซะเฉย...
ส่วนเข้ามหาลัย APU ตอนนี้ เรียนมาได้สามเดือนแล้ว มีเพื่อนพอควร แต่ยังไม่มีเพื่อนที่เรียกว่าเพื่อนสนิทได้เลย ต่างชาติต่างภาษากัน จะสนิทกันจนเรียกว่าเพื่อนสนิทได้คงลำบากไม่ใช่น้อย... ก็ต้องพยายามต่อไป
อ้างอิงเรื่องการทดสอบสมรรถภาพบางส่วนจาก : http://www.ken-supo.jp/sports/Basic_Measurement.html , http://www.kanan.ed.jp/ele/shiraki/index.cfm/20,6008,25,html
