ในที่สุด สัปดาห์แห่งความลำบากก็ผ่านพ้นไปซะที เพราะเราส่งใบสมัครAPUตัวจริงไปเรียบร้อยแล้ว >_< ปวดหัวกับการเขียนessayอย่างสุดๆ แถมต้องหาอาจารย์ ให้ช่วยแก้ รบกวนเหลือหลายอีก... เราล่ะไม่อยากเข้าห้องพักอาจารย์เลย บรรยากาศไม่น่าเข้ายังไงไม่รู้... ที่เหลือก็รอผลล่ะ เห็นว่าปลายเดือนตุลานู่นแน่ะ ถ้าได้80%,100%นะ จะโยนหนังสือo,a-netทิ้งเลย 555 แต่ถ้าต่ำกว่านั้นต้องดูอีกที ระหว่างนี้ก็เรียนๆ เล่นๆ เหมือนเดิมก่อนละกัน~

 ปล.เมื่อไรจะมีซับอังกฤษToHeart2ADตอน2ออกนะ จะได้แก้ซักทีเนี่ย...

 

ほっとした（かな？）

　ようやく、激しい一週間が明けた。ＡＰＵの本当の入学願書を出したからだ。＞＿＜　作文のことですげー頭が痛かった。先生にも作文を直してもらったりしなきゃならなかったから、職員室に入らなきゃならなかった。職員室の雰囲気ってなんだかすごくいやなんだ。後は結果を待つしかない。１０月の下旬に出るだそう。ま、８０％か１００％の奨学金がもらったら、俺、Ｏ／Ａ－ＮＥＴの教科書を投げてみせるｗｗ！けど、それ以下なら、もう一度考えないとだめだ。とにかく、今はいつもどおり、勉強したり遊んだりしよう～

 ＰＳ．いつ　ＴｏＨｅａｒｔ２ＡＤ第２話の英語のサッブが出るんだろう。早く直したいなあ。。。

ขออนุญาตไม่พิมพ์ภาษาไทยครับ ไม่อยากให้คนอ่านมาก แต่อยากบ่น

（文句だらけ書こうと思ってるから、今回はタイ語で書かないことにする。）

 　最近はとても不安だ。ＡＰＵのことは要因だろう。奨学金の結果は”合格”だったが、まだ奨学金のパーセントは知らない。もう一回作文を書いて出してからわかるのだ。だけど、今日、書こうとしても、頭から何も出ないのだった。そういうわけで、インターネットでＡＰＵについて書いてあるブロクをいくつか読んでいた。そうしたら何か作文のヒントがあると思ったが、結局全くないんだ。かえって、さらに不安になった。ほかの人の作文など読んで、自分のは悪く思ってしまったから。自分のは適えないなと思ってしまった。自信がなくなったんだ。もう今度の作文をどう書けばいいかわかんない。本当にわからないんだ。期限も迫っているし、先生に直してもらわないとだめなわけで、多分月曜日か火曜日までに作文を完成させなきゃならない。が、月曜日にはすでに日本語の作文や司会のスクリプトなどを出さないとだめで、火曜日にも大嫌い、すごく難しい現在の出来事の科目の宿題を出さないとだめなんだ。それに、日曜日の午後も塾。ということで、日曜日の午前中にＡＰＵの作文を完成しなきゃならないことになるだろう。本当に不安と心配でたまらないんだ。俺にできるのか？前回の作文はなんとか２日間で終えたが、今回のは違う。前回より短いが、する気分じゃないんだ。話題は難しいんだ。書きこまなきゃならない経験がないんだ。

父は５０パーセントの奨学金をもらったとしても、本当に、本気で勉強したいなら行ってもいいと言ってたが、俺にはいくら行きたくても、そうはしたくない。少なくとも、８０％ぐらいもらいたい。でも、いろいろな事情で、言ったとおり、自信がなくなってしまった。友達は俺ならきっと１００％もらうはずと言って、支えてくれて、俺はありがたく思って、自分にもきっとできると何度も言い聞かせたが、相手と目安を知らないため、不安が消えないんだ。どうしたらいいだろう？

 。。。

とか言って、どうすればいいかはよく知ってる。さっさと取り掛かる。できるだけ書く。自分に自信を持つ。それでいいだろう。もういろいろ言わせてもらったから、少し安心になっただろうな。落ち着けばなんとかできる。きっと。

 。。。

ほかに、結果はインターネットで読んだものによって、１０月ごろわかるそう。だとしたら、Ｏ－ＮＥＴとＡ－ＮＥＴの準備勉強をしなきゃならなさそうだ。実は俺はこのテストらのために全然勉強したくない。なぜかというと、俺には勉強しても役に立たなく見えるからだ。タイ語、社会、数学、理学。テストのためにこれらを勉強しても、実際に全く役に立たないと思う。だから、俺は実際に使える、英語と日本語だけに集中したいんだ。それは悪いか？カセサート大学のクォータのどこが悪い？どうして無駄なことを勉強しなくてもこんなにいい大学に入れるのに勉強させる？俺には俺にとってふさわしいことぐらいわかるよ？
もう大学のことはいい。話すともっと長くなるはずからだ。

ここまで読んでくれたみなさんに、本当にごめんなさい。くだらないことばかり読ませてしまって。今度は明るいことを書こうと思っているので、ぜひ待ってくださいね。

 

ＰＳ．なんだか思ったより時間がかかってしまった。このエントリーを書くのに１時間もかかっちゃったんだ。ほんと、日本語はまだまだなあ、俺って。でも、おかげで、すっきりしたんだ。さっさと作文に取り掛かるぞ！！

ปล.ปัญหาเยอะจริงวุ้ย เข้ามาแก้แล้วปรากฏว่าที่พิมพ์ไว้หายไปครึ่งนึง... ถ้าไม่ก๊อบไว้ก่อนนะ...อารมณ์เสียหนักกว่าเดิมแน่...

ไม่เคยคิดหรอก ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น และไม่เคยคิดด้วยว่าจะเกิดขึ้นง่ายแค่นี้ และก็ไม่คิดด้วยว่าตัวเองจะเศร้าขนาดต้องระบายให้ใครฟังในเว็บแบบนี้

เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา ฮาร์ดดิสก์หลักของโน้ตบุ๊กเรา พังแล้ว

แค่แป๊บเดียว แค่เสียบพินผิดนิดเดียวเท่านั้นแหละ ตอนที่เอาออกมาจากเครื่องเพื่อเสียบกับกล่องexternal

แค่อยากเอามาต่อเครื่องEee เพื่อพักเครื่องหลัก แต่ดันเสียบผิด แล้วไม่ได้ดูให้ดี เพราะตัวhddมันก็ติดกับเคสของโน้ตบุ๊กด้วย เลยไม่ได้จับใส่กล่อง ถ้าจับใส่ก็คงรู้ว่ามันเีสียบไม่ตรงอยู่

แค่นั้นแหละ ทุกอย่างก็จบ งานที่ทำมา ไดอารี่ทั้งหมด รูปถ่ายตอนม.6ทั้งหมด รายการวิทยุญี่ปุ่นที่เซฟไว้ตลอด เพลงที่เก็บมานาน โปรแกรมสารพัด อนิเมะหลายเรื่อง และก็สารพัดอย่าง... เปิดไม่ได้ในทันที ไม่มีทางแก้เองได้ด้วย เพราะอาการของมันคือ ไม่ทำงาน เลย ไม่มีเสียง ไม่มีการหมุนจานแม่เหล็กใดๆทั้งสิ้น

ทางแก้? ไม่ส่งศูนย์ ซึ่งก็ไม่รู้อยู่ไหน ไม่รู้ว่าจะได้ข้อมูลหรือไม่  ่ก็ส่งร้านรับกู้โดยเฉพาะ แต่ราคาล่ะ เห็นในเว็บนึงแล้ว กู้ด้านฮาร์ดแวร์ คิด6000... ไม่ไหวหรอก ไอ้เรื่องค่าของข้อมูลในความรู้สึกน่ะ มันตีค่าไม่ได้อยู่แล้ว แต่ในความเป็นจริง 6000นี่จ่ายไม่ไหวหรอก... พรุ่งนี้จะลองไปหาร้านซ่อมคอมดูที่ฟอร์จูนทาวน์ แต่ไม่มีความหวังเลยซักนิด...

อีกวิธีที่คิดว่าจะลอง คือการแช่แข็ง อ่านเจอในเว็บต่างประเทศเมื่อนานมาแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาลองทำดูเอง... ถ้าพรุ่งนี้หาทางซ่อมไม่ได้ ก็คงต้องทำอย่างนั้นล่ะ

อันที่จริง เราเป็นคนคิดอะไรในแง่ดีนะ ยังดีที่พอร์ตAPUปรินท์ ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยังดีที่รูปภาพม.4-ม.5อยู่ในฮาร์ดดิสก์อีกตัว ยังดีที่เราก๊อบไฟล์assของซับทั้งหมดไว้ในhddอีกตัวแล้ว ยังดีที่มีไดอารี่อยู่บนเด็กดี (ถึงมันจะไม่มีเรื่องลับๆอยู่เลยก็ตาม) ดีที่อัพงานต่างๆไว้บนเว็บด้วย ถึงจะไม่ครบ แต่ก็คาดว่าจะตามกลับมาได้ ยังดีที่อนิเมะซีซั่นนี้ยังเริ่มมาไม่เท่าไร ตามโหลดง่าย ยังดีที่เราเผาเมะไปแล้วพอควร ยังดีที่รายการวิทยุึ ถึงเก็บไว้เราก็ไม่ได้ฟังซ้ำเท่าไร ยังดีที่มีรายชื่อเพลงส่วนใหญ่อยู่ในSDการ์ดของppc ยังดีที่เพลงส่วนใหญ่เราเผาลงdvdหมดแล้ว ถึงอาจจะลำบากในการก๊อบกลับให้ครบก็ตาม... แต่สิ่งที่หายไป มันก็หายไปแล้วอยู่ดี สิ่งที่ไม่ได้แบ็กอัพไว้ มันก็หายไปอยู่ดี แล้วก็เป็นของช่วงเวลาหลายเดือนด้วย... ไม่ใช่ไม่กี่สัปดาห์... เห็นความสำคัญของแบ็กอัพก็ตอนนี้แหละ แต่เราก็ไม่ใช่พวกที่ขยันแบ็กอัพอยู่ดี เราทำก็ต่อเมื่อทำงานเสร็จเป็นชิ้นๆใหญ่ๆไป... อย่างD.C.II เราก็แบ็กอัพเอาตอนที่ทำครบ13ตอนแล้วนั่นแหละ...

อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดสินะ วันนี้ทั้งวันแทบจะดูเมะเพลินสบายเลย แต่กลางคืนกลับต้องเศร้าขนาดนี้ เรารู้ดีว่านี่ก็แค่อุปสรรค เหตุการณ์เล็กๆในชีวิต แต่กับคนที่จัดการตัวเองตลอด คนที่แทบไม่เคยเจอเรื่องร้ายๆอย่างเรา เจอแบบนี้เข้าไปก็รู้สึกแย่มากๆเลยล่ะ...

รู้สึกขอบคุณเครื่องEeeจริงๆ ที่ทำให้เราได้พิมพ์บ่นอยู่แบบนี้ได้ เราไม่ใช่คนที่จะโทรไปร้องห่มร้องไห้กับใคร ขอพิมพ์อย่างนี้ดีกว่า พิมพ์แบบนี้ ระบายออกมาแบบนี้แหละ ไม่เดือดร้อนใคร สบายใจตัวเอง ขอบคุณเว็บนี้ด้วย ที่ให้พื้นที่ให้เราระบายความรู้สึกแย่ๆออกมา

ความประมาทเป็นหนทางสู่ความตาย... พลาดแค่ไม่กี่มิลฯ ฮาร์ดดิสก์ก็ลาโลกได้... ขอให้ทุกท่านระวังไว้ด้วย...

 

ปล. ความหวังสูงสุดตอนนี้คือส่งศูนย์ของมัน คิดว่ายังอยู่ในประกัน... แต่ติดอย่างเดียว ดูในเว็บมันแล้วงง ไม่รู้อยู่ที่ไหนน่ะสิ... -*- คงต้องหาทางหาให้เจอแหละ