ขออนุญาตไม่พิมพ์ภาษาไทยครับ ไม่อยากให้คนอ่านมาก แต่อยากบ่น

（文句だらけ書こうと思ってるから、今回はタイ語で書かないことにする。）

 　最近はとても不安だ。ＡＰＵのことは要因だろう。奨学金の結果は”合格”だったが、まだ奨学金のパーセントは知らない。もう一回作文を書いて出してからわかるのだ。だけど、今日、書こうとしても、頭から何も出ないのだった。そういうわけで、インターネットでＡＰＵについて書いてあるブロクをいくつか読んでいた。そうしたら何か作文のヒントがあると思ったが、結局全くないんだ。かえって、さらに不安になった。ほかの人の作文など読んで、自分のは悪く思ってしまったから。自分のは適えないなと思ってしまった。自信がなくなったんだ。もう今度の作文をどう書けばいいかわかんない。本当にわからないんだ。期限も迫っているし、先生に直してもらわないとだめなわけで、多分月曜日か火曜日までに作文を完成させなきゃならない。が、月曜日にはすでに日本語の作文や司会のスクリプトなどを出さないとだめで、火曜日にも大嫌い、すごく難しい現在の出来事の科目の宿題を出さないとだめなんだ。それに、日曜日の午後も塾。ということで、日曜日の午前中にＡＰＵの作文を完成しなきゃならないことになるだろう。本当に不安と心配でたまらないんだ。俺にできるのか？前回の作文はなんとか２日間で終えたが、今回のは違う。前回より短いが、する気分じゃないんだ。話題は難しいんだ。書きこまなきゃならない経験がないんだ。

父は５０パーセントの奨学金をもらったとしても、本当に、本気で勉強したいなら行ってもいいと言ってたが、俺にはいくら行きたくても、そうはしたくない。少なくとも、８０％ぐらいもらいたい。でも、いろいろな事情で、言ったとおり、自信がなくなってしまった。友達は俺ならきっと１００％もらうはずと言って、支えてくれて、俺はありがたく思って、自分にもきっとできると何度も言い聞かせたが、相手と目安を知らないため、不安が消えないんだ。どうしたらいいだろう？

 。。。

とか言って、どうすればいいかはよく知ってる。さっさと取り掛かる。できるだけ書く。自分に自信を持つ。それでいいだろう。もういろいろ言わせてもらったから、少し安心になっただろうな。落ち着けばなんとかできる。きっと。

 。。。

ほかに、結果はインターネットで読んだものによって、１０月ごろわかるそう。だとしたら、Ｏ－ＮＥＴとＡ－ＮＥＴの準備勉強をしなきゃならなさそうだ。実は俺はこのテストらのために全然勉強したくない。なぜかというと、俺には勉強しても役に立たなく見えるからだ。タイ語、社会、数学、理学。テストのためにこれらを勉強しても、実際に全く役に立たないと思う。だから、俺は実際に使える、英語と日本語だけに集中したいんだ。それは悪いか？カセサート大学のクォータのどこが悪い？どうして無駄なことを勉強しなくてもこんなにいい大学に入れるのに勉強させる？俺には俺にとってふさわしいことぐらいわかるよ？
もう大学のことはいい。話すともっと長くなるはずからだ。

ここまで読んでくれたみなさんに、本当にごめんなさい。くだらないことばかり読ませてしまって。今度は明るいことを書こうと思っているので、ぜひ待ってくださいね。

 

ＰＳ．なんだか思ったより時間がかかってしまった。このエントリーを書くのに１時間もかかっちゃったんだ。ほんと、日本語はまだまだなあ、俺って。でも、おかげで、すっきりしたんだ。さっさと作文に取り掛かるぞ！！

ปล.ปัญหาเยอะจริงวุ้ย เข้ามาแก้แล้วปรากฏว่าที่พิมพ์ไว้หายไปครึ่งนึง... ถ้าไม่ก๊อบไว้ก่อนนะ...อารมณ์เสียหนักกว่าเดิมแน่...

 มาบอกข่าวว่าอัพซับไทย OVA ToHeart2 ad ตอนที่2 เรียบร้อยแล้ว ที่tirkxครับ ออกอย่างเร็วเหมือนเคย (ไม่ถึงวันหลังraw -.+) มีมั่วพอควร เดี๋ยวพอซับอังกฤษมาแล้วจะออกแก้อีกทีนะครับ ตอนนี้ก็เชิญโหลดแก้ขัดกันไปก่อนได้ครับ

 วันศุกร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ.2551 ระดับชั้นม.6 ร.ร.สาธิตเกษตรฯ เรา ได้ไปศึกษานอกสถานที่ ที่สถานที่ดังต่อไปนี้

วัดอรุณราชวราราม
พระราชวังเดิม
โบสถ์ซางตาครูส
วัดกัลยาณมิตร
วัดสุทัศน์เทพวราราม
วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม
วัดสระเกศและเจดีย์ภูเขาทอง
วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร

 ก็จะขอเล่าเหตุการณ์และความรู้สึกให้ทุกท่านอ่านครับ แต่ต้องบอกไว้ก่อนว่า ผมไม่ชอบเข้าวัดวาเท่าไร ความเห็นเลยค่อนข้างเป็นไปทางลบ ก็ขออภัยท่านๆ ที่เคร่งศาสนาด้วยนะครับ

２００８年８月 ８日に、サティカセートの高校三年がいろいろなお寺へ遠足に行きました。楽しかったとは言えますが、つまらなかったとも言えます。なぜなら、僕はお寺などがあまり好きではないからです。このエントリーでは日本語で書くのはちょっと大変なので、許してくださいね。

 

6:30น. เข้าแถวรวมตามคันรถที่เลือกไว้ (ครั้งนี้ให้เลือกที่นั่งตามใจชอบ ไม่ต้องตามห้อง) ของเราคัน3 ก็นั่งรอ คุยกับแมวน้อยแมวดำแถวนั้นไปเรื่อยๆ ราวๆ เจ็ดโมงก็เดินไปขึ้นรถ บรรยากาศตอนนั้นนี่ ฝนกำลังตกปรอยๆ เย็นสบาย แต่ก็หม่นๆ ยังไงไม่รู้...

 7:10น. รถออก อาจารย์ย้ำนักหนาว่าจะออกตรงเวลาเป๊ะๆ ก็ไม่ตรงอยู่ดี เป็นงี้ทุกทีแหละ

บรรยากาศในรถ ครั้งนี้สนุกสนานมาก เพราะแทบไม่มีงานให้ทำเลย เหมือนไปเที่ยวจริงๆ ไม่ต้องคอยฟังคอยจดที่ไกด์พูด แถมพี่ปั๊กที่เป็นไกด์ก็ชวนเล่นเกมอะไรซักอย่างอีกด้วย แต่... เรานั่งดูSekireiตอนที่6อยู่ เลยแทบไม่รู้เรื่อง ฮ่าๆ

 8:10น. ถึงวัดอรุณฯ ตะลุยถ่ายรูป ได้ขึ้นพระปราง บันไดชันเป็นบ้าเลย... บอกไว้ก่อนเลยว่ามาครั้งนี้แทบไม่ได้ความรู้ =_= ไม่ได้สนใจฟังอะไรเลย... ก็คือมาเที่ยวจริงๆ ล่ะนะ

 
อันนี้แม่มดร่ายมนตร์ดำ　=_=

 9:15น. เดินไปพระราชวังเดิม เห็นว่ากันว่าเข้ายากมาก จริงเปล่าหว่า?

 
เอาภาพขวาไปทำงานเขียนความประทับใจดีไหมนะ?

 
เหอะๆ...

10:45น. กลับขึ้นรถ แล้วไปโบสถ์ซางตาครูส รู้สึกจะเป็นโบสถ์ที่สวยที่สุดในไทย ถ้าที่ฟังเบลอๆ มามันไม่ผิดนะ... จากนั้นก็เดินเลาะๆ เลียบทางเดินไปวัดกัลยาฯ ผ่านบ้านคนไป ระหว่างทาง ยูนะซังกับฮารุกะซัง (นักเรียนแลกเปลี่ยนจากโครงการจิสเซ็น) ถามถึงบ่อขยะด้วย = = รู้สึกจะเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำที่อยู่ใต้เรือนคน ขยะเพียบ... จะให้อธิบายยังไงหว่า ก็ตอบแหะๆ ไป... ตอนนั้นฝนตกปรอยๆ หลายคนเลยกางร่มกัน (เราด้วย) ถ้าไม่กางก็พอทนได้ ไม่เปียกมาก แต่น่ากลัวจะเป็นหวัดนะ

 

12:00น. กลับขึ้นรถ ทานข้าวบนรถ อาหารแต่ละคนหลากหลายดีจริงๆ ของเราเป็นข้าวขาหมูธรรมดา (มีคนเอาโออิชิราเม็งมาด้วย - -)

แอบถ่าย

13:00น. ถึงวัดสุทัศน์ ทำพิธีทอดผ้าป่าทั้งระดับ ฟังพระเทศน์แบบใกล้หลับ (แต่ตอนสวดถวายผ้าป่านี่ตั้งใจนะ) ช่วยเป็นล่ามให้น.ร.ญี่ปุ่นเล็กน้อย ดีที่นึกคำว่าเปรตขึ้นมาได้ เลยอธิบายให้เขาเข้าใจได้ แต่ไม่รู้เข้าใจตรงกันรึเปล่า คำว่า餓鬼(gaki) เนี่ย แล้วก็มีพรมน้ำมนต์ให้ ไม่อยากรับเลยเหอะ เปียก -*- 

 ที่วัดสุทัศน์นี่ เป็นที่ที่ได้คุยกับคนที่อยากคุยซักที ค่อยหายเบื่อหน่อย เหอะๆ ไอ้คันที่3ของเรานี่ ผู้ชายแทบทั้งคัน ไร้สีสันเป็นบ้า =o=
  ก่อนขึ้นรถ ได้ถ่ายรูปเสาชิงช้าเล็กน้อย มีนกอยู่เยอะเลย ก็สวยดี

14:10น. ขึ้นรถแล้วไปวัดราชบพิตรฯ ที่นี่ไม่มีอะไรนัก มีก็แค่ เรื่องที่คนบ้าๆ 5คนเกือบจะโพสต์ท่าฮารุฮิที่สุสานในนั้นแล้ว... นึกว่าเป็นสวนธรรมดา -*-

 

  14:40น. ขึ้นรถอีกรอบ ไปภูเขาทอง ถึงราวๆ บ่ายสามครึ่ง ส่วนวัดสระเกศนี่ แค่ผ่านเฉยๆ ขึ้นภูเขาทองกันเลย ปีนๆ ขึ้นบันไดไป ยาวหน่อย แต่ขึ้นสบายกว่าตอนขึ้นบันไดพระปรางวัดอรุณเยอะ อันนั้นชันเหลือเกิน... ขึ้นไปชั้นบนสุดแล้วก็ถ่ายวิว เรื่อยเปื่อยเหมือนเคย

 

16:10น. ไปวัดเบญจมบพิตรฯ ที่นี่อาจารย์ให้ถ่ายรูปรวมเป็นห้อง สนุกเลย กล้องถ่ายทีเป็นสิบตัว เหอๆ แล้วก็ได้ถ่ายรูปเล่นเต็มที่ เพราะมีเวลา เนื่องจากไม่ได้เข้าไปในพระอุโบสถเพราะพระทำวัตรเย็นอยู่ และที่นี่เอง ที่ในที่สุดก็ได้โพสต์ท่าฮาเระๆ ซะที (ลากพีซมาเป็นฮารุฮิให้ เพราะไอ้แมวดำมันทะเลาะกับแมวน้อย เลยไปไหนไม่รู้...)

 
ตัวอะไรซักอย่าง

   17:30น. ขึ้นรถรอบสุดท้าย เดินไปขอก๊อบภาพจากการ์ดคนอื่นๆ พวกกล้องSLRที่อยู่ในรถเรา ได้มารวมๆ เกือบ3gb แฟลชไดรฟ์แทบเต็มแน่ะ ดีที่เอาเครื่องอ่านการ์ดที่อ่านCFได้ไปด้วย ไม่งั้นแย่เลย พวกนี้ใช้CFกันทั้งนั้น...

18:08น. ถึงโรงเรียนโดยสวัสดิภาพ เลทจากกำหนดการไปนิดหน่อย แต่ไหงได้เลขเวลาสวยอย่างนี้หว่า... 8/8/2008 18:08น. ก็แปลกดีแฮะ

สรุปแล้ว ทัศนศึกษาครั้งนี้คือ การไปเที่ยว จริงๆ ถ้าไม่มีอาจารย์คอยจู้จี้ล่ะก็ เป็นการเที่ยวของแท้ได้เลยล่ะ ฮ่าๆ ความรู้ที่ได้... น้อยมาก แต่ได้ประสบการณ์พอควรแหละ อย่างน้อยก็เอาไปเล่าให้คนต่างชาติได้บ้าง ถ้าโดนให้เล่าเรื่องเกี่ยวกับไทยอะนะ

สำหรับม.6 คงจะเหลือทัศนศึกษาอีกหนึ่งครั้ง น่าจะเป็นเทอมปลาย... ก็คงจะเป็นครั้งสุดท้ายของเราแล้วล่ะมั้ง ที่จะได้ไปกับโรงเรียน คิดแล้วเศร้า >____<